Dag 4: Universal Studio's te L.A.


We hebben er zin in, maar toch zijn we een beetje voorzichtig na die mindere avond van gisteren. Universal Studio's is groot en men (onze roadbook) raadt ons aan in het park keuzes te maken, want alles zien zal niet lukken.

Gelukkig zijn we buiten het hoogseizoen en midden in de week. Het valt aardig mee van volk en daar we trachten de max er uit te halen, sjeesen we van hier naar daar, zien we quasi alles en hebben we zelfs nog tijd over!

Binnengekomen maak ik een praatje met Marilyn Monroe. Ze is weg van Belgische chocolade en bier. Tja, wie niet? We kiezen vervolgens voor een rondritje in de eigenlijke studio's. We rijden langs studio's die volop in gebruik zijn voor shows en films. Hier en daar staat een poort open en kunnen we een glimp opvangen van de decors.


We rijden langs bekende plekken (Jurassic Parc, Western dorp, The Fast & The Furious, Jaws, Back to the Future, The Mummy, Desperated HouseWifes, War of the worlds, Psycho, ... ) en overal valt er wel wat te beleven. Heerlijk om een beetje mee in een film te stappen.


We organiseren ons grondig en kunnen alzo Jurassic Park waterbaan doen, Backdraft (werken met vuur in de film), Special Effects Studio (jep, de truken uitgelegd), the Mummy (een roetsjbaan in het donker, waar ik een whiplash aan overhield, en dus stevige koppijn) en in een simulator van de Simpsons(daar word ik nog eens misselijk erbij, humpf).






Effe tijd om te bekomen en een dafalganneke te nemen. Omdat ik het toch al aan mijn maag had en barstende koppijn, zijn we dan maar het griezelslot in gegaan. Overal doken levensgrote Chucky's op, en her en der stonden leukerds achter een hoekje met een mens. Jep, nu had ik het ook nog aan mijnen tikker.

We genieten van de levende filmfiguren die rondlopen en laten ons net niet verleiden om allerlei nutteloze spulletjes te kopen in de shops.



Tot slot gaan we naar de watershow van ... u kan het al raden ... Waterworld. De show is machtig, men kijkt niet op een explosie meer op of minder, veel stuntwerk en tot slot wordt er nog een sportvliegtuig in de arena gekatapulteerd! Wow!

Voor de foto's verwijs in naar Facebook en de film die komt later.

In het hotel hebben we nog een pizza'tje gegeten, ons valies gemaakt en moe maar tevree onze tram ingekropen. Morgen naar San Diego.

Dag 3: L.A.

New York moet nog ontwaken, de straten zijn verlaten en wij worden naar de luchthaven gebracht. We hebben geluk met onze vlucht, weer plaatsjes aan de nooduitgangen.

De vlucht loopt prima, en enkele uren later landen we in L.A., en een shuttledienst brengt ons naar de straat waar alle autoverhuurdiensten hun auto's en kantoren hebben. Dit getuigt weeral van een goed organisatie.

In het verhuurbedrijf Alomo tracht men ons eerst een forse 4x4 aan te smeren. Leuke bak, maar wel een opleg van € 250. No thanx! Vervolgens probeert men ons nog een kleine SUV op te dringen, opleg € 180. Thank you, but no thank you, wij blijven bij onze originele bestelling.

We mogen een "premium" wagen uit kiezen, en schrikken ons een hoedje: "Dju, zo een grote wagen". Een kerel van het huurcentrum denkt dat we niet gelukkig zijn en haalt ons snel een andere uit de carwash. Minstens even groot. We durven niet anders, we nemen hem.

Het is ff wennen: automatische schakeling, een zetel die automatisch naar voor rolt, miles/hour ipv km/u, en dan nog het allerbelangrijkste ... het rijden zelf in het Amerikaanse verkeer.

Het went snel en we sjeesen naar het Crown Plaza Hotel. We verfrissen ons en maken een keuze wat we willen doen in LA op alweer de korte tijdspanne. LA is groot en wat we willen zien ligt ver uit elkaar.

We kiezen een "LA by night"tour, dan kunnen we nog ff bekomen van de reis, en tegen 's avonds staan we gereed. Helaas pindakaas komt het busje niet opdagen. Er wordt gebeld naar de organisatie, men was ons vergeten en men had niet veel zin om ons nog te komen oppikken. De hotelmensen doen het nodige en iemand anders komt ons ophalen om alzo het tourbusje in te halen.

Oef, we zijn op onze geplande toer beland, maar die chauffeur mag zijn fooi wel vergeten, ook al maakt hij er ons attent op dat 15% wel aangewezen. De chauffeur is trouwens een rare kerel. Hij vertelt domme grapjes en lacht dan Eddy Murphy gewijs met zijn eigen moppen. Wij lachen om zijn lachje, al steekt dat al snel tegen. Een hollands koppel in het gezelschap zegt het volgende over de chauffeur: "Ach, tis gewoon een ouwe hoer".

Wat ook snel tegensteekt is de toer. Men had ons verwittigd dat L.A. geen leuke stad is, maar we wilden dat eigenlijk niet geloven. Bij deze kregen we de bevestiging. L.A. is vies, vuil, oud, stoffig en vol smog. De letters "Hollywood" krijgen we in de verte te zien en schijnen 's avonds niet eens verlicht te zijn.



We zien onder weg ja-knikkers (oliepompen) en Jezus! De dorpsgek van L.A. loopt hier rond in lang kleed en dito baard. Wat later wordt hij opgepakt. De bus brengt ons naar de ingang van de Universal Studio's. Het pretpark is gesloten, maar een winkelstraat met fel neonlampen en overdreven veel reclame nodigen ons uit. Souvenirshops, eettenten, hardrockcafé, ... tot cinemazalen. We worden geacht hier te eten en dan ons uiteindelijke toer te kunnen starten.

We kiezen voor onze eerste cheeseburger. Na twee happen kieperen we de maaltijd weg. De hamburger en de frieten druipen van het vet. We worden wat pissig, is dit nu L.A.?

Na het eten zien we eindelijk eens iets: the walk of fame, het chinese theatre en het kodaktheatre. Look-a-likes van Indiana Jones, Michael Jackson, etc ... wachten op onze dollars, in ruil mogen we met hen op de foto. Sommige zijn leuk, maar andere trekken er in de verste verte nog niet op.

We schuimen de sterren op de grond af, kieken bekende namen, en bekijken deze straat. The Sunsetboulevard is niet veel soeps, hier zou je 's nachts niet willen lopen, veel nachtwinkeltjes en "rare" shops.



Vervolgens rijd de bus langs bekende plekjes als Beverly Hills, Rodeo Drive, Het hotel waar Guns'n'Roses een reuze orgie hield en het verdiep afbraken, het hotel van de film Pretty Woman, Het politiebureau van de film Beverly Hills Cop en de building van de film Die Hard. We toeren ook langs grote filmskantoren MGM en Warner Bros, en krijgen nog een glimp te zien van Walt Disney Concert Hall.

We zien nog wat grote en kleine dingen, maar de slotsom is toch dat we wat teleurgesteld zijn in de toer en in L.A.

Graag had ik nog Santa Monica willen zien en Venice Beach, maar meer dan een bordje van de afslag op de autostrade wordt ons niet gegund.

De gids zet iedereen af, morgen hopen we mooiere dingen te zien. Morgen gaan we naar Universal Studio's!

Dag 2: New York

We hebben prinsheerlijk geslapen, maar dat mag niet verwonderen na de lange vorige dag die eigenlijk 1,5 dag lang was.

Ontbijten doen we vlakbij in een Starbucks-bar, een koffieclub waar we nog dikwijls zullen vertoeven. Omdat we nog slechts één volledige dag hebben in NY, willen we deze optimaal benutten. We doen geen musea, geen buildingbezoeken, geen shoppingmalls.

Manhattan laat zich goed tevoet doen als je hier langer zou zijn, maar we zijn hier niet lang en kiezen voor de "hop on/hop off"-bus. Een leuke dubbeldekker met open dak, die de toer van Manhattan doet. Een gids vertelt onderweg wat je dient te weten.

We sjeesen langs buildings en de camcorder mag al gelijk aan zijn overtime beginnen. We komen voorbij bekende plekken uit films en nieuwsverslagen. Eigenlijk zou je deze toer tweemaal moeten doen, er valt overal wat te zien. Niet alleen de gebouwen, maar ook de mensen. Nergens kan je zo leuk mensjes kijken als in deze stad.

In de buurt van het WTC doen we onze eerste hop off. Het WTC is helemaal anders dan verwacht. Het grote plein waar ooit de 7 beroemde buildings stonden, en later de befaamde muur van slachtoffers en hero's, is nu omgevormd tot een reuze bouwwerf. Massa's kranen, kipwagens, bobcatjes. Als je het niet zou weten, dan was dit niet de beruchte 9/11-plek.

Veel politiewagens in de straten die op het plein uitkomen. Blijkbaar toch een plek waar niet te veel mag foutlopen? Even later ontdekken we een gallerij naar waar de hele "heilige groundzero stuff" is ondergebracht. Dit is een voorlopig tussenstadium. Wat nu een werf is, zal een park worden met allerlei gebouwen, monumenten en vijvers. Een reuze eerbetoon/herdenkingsplek voor die dag. De wereld zal er nog van horen.

We "hoppen on" en toeren verder na een vettige maaltijd (full loaded fries, friet met gesmolten kaas, bacon, een liter ketchup en een massa zout waar de dode zee jaloers op is). We rijden voorbij het VN gebouw, museumschepen en nog zo vanalles.

De italiaanse wijk had ik me anders voorgesteld. Italiaanser zeg maar. Chinatown daarentegen kan niet missen, al is het wel een vieze vuile wijk. We komen voorbij Empire State, Chryselbuilding, Rockefeller en St.Patricks Cathedral, en we "hoppen off".

St.Patricks is enorm wauw, want dit is meer dan dat kerkje van National Treasure aan Wallstreet of dat kerkje waar Sister Act haar ding deed. Aan Rockefeller heerst er een drukte, er wordt volop reclame gemaakt voor drankjes en snoepjes van vlierbessen. De Trumptower is machtig langs buiten, maar inside is het maar magertjes. We zijn snel terug buiten en genieten dan maar van koffie en cake (jep, Starbucks).

We gaan te voet richting Central Park, we willen de gevels van het Metropolitan Museum of Art en Guggenheim aanschouwen. Deze liggen halverwege het park, we wandelen langs het park ipv er in. Deze wandeling blijft maar duren, de bevestiging dat deze groene oase toch wat meer is dan het doorsnee gemeenteparkje van bij ons.

Beide gevels worden gevonden en gekeurd, we vinden Guggenheim een beetje slordig afgewerkt. We keren terug deze keer door het park. Er is voor ieder wat wils. Een standbeeld van Alice in Wonderland, een vijver waar je met bootjes op afstandbediening kan varen en een kleine zoo.

Opvallend veel joden van orthodoxe origine in het park, zie ik daar enige gelijkenis met ons Stadspark? We hoppen een derde keer op de sightseeing bus en laten ons richting Time Square voeren. We hebben de toer nu volledig gedaan.

Het begint te schemeren en de stad maakt zich weer op om de avond in te gaan. We laten ons imponeren door de M&M shop en de reuze speelgoedwinkel. Opnieuw zijn we betoverd door Time Square.

Onze avondmaal valt nog meer onder het motto "het moet niet goed zijn, als het maar veel is". Het valt ons wel op dat we onze ID moeten tonen voor een pintje, zien we er dan nog zo snottig uit? We zullen deze handeling nog veel moeten doen deze trip. Anyway, het eten vonden we geen hoogvlieger, maar in LA zullen we nog eens vettiger eten zal blijken.

Broadway start zijn shows, ik ben een Hard Rock T-shirt rijker en moe maar voldaan zoeken we ons bedje op. Morgen vroeg op, de vlieger wacht op ons richting LA.

Dag 1: New York

De vlucht naar NYC was zalig. We kunnen aan een nooduitgang zitten en hebben dik 1,5 m beenruimte. Tijdens de vlucht kunnen we op een persoonlijke TV films kijken, spelletjes spelen, muziek beluisteren en vluchtinfo opvragen. Het eten is prima en de stewardessen zijn super vriendelijk.

Eén Belgiëlei-joden (hoed, baard, pijpekrullen) werkt op de zenuwen van passagiers en cabinepersoneel. Te dikwijls rechtstaan om in de handbagage te rommelen en wat van zijn koosjere voeding te nuttigen. Voorts wroeten in de stoel en nog tijdens het eten willen slapen, en zijn stoel naar achter duwen zodat de passagier er achter zijn pizza te dicht naar zijn neus ziet komen.

Ten lange leste haalde meneer de jood een stuk meubilair (!) uit zijn handbagage, wat later een opvouwbaar houten voetbankje bleek te zijn, en ging de rest van de vlucht onder zeil. Het koppel achter hem kregen een beter plekje toegewezen in de metalen vogel.

Aangekomen vallen ons drie dingen hard op:
- NY is enorm groot, de rit van de JFK naar het hotel bleef duren
- In NY moet je een stukje kunnen autorijden of je wordt van de baan gereden (aan de Westkant was het verkeer opvallend kalmer, met uitzondering van LA).
- Veel wijken met tralies voor het venster

New York maakte vanaf de eerste seconde een enorme indruk op ons. Van deze stad hou je tenvolle of niet, hier bestaat geen weg tussen. Wij kregen de indruk plots in een film te stappen, of op zijn minst op de set van een bekende film te lopen (dat gevoel is tijdens de gehele reis nooit helemaal verdwenen).

Daar we maar 1,5 dag in deze stad waren moesten we deze tijd optimaal benutten. Na ons te hebben opgefrist, kropen we een boot op en kregen op de Hudson (daar waar laatst een vliegtuig een noodlanding moest maken) de skyline van NY te zien. Indrukwekkend!



Daar het avond werd, en overal de lichtjes werden ontstoken, werd het panorama alleen maar beter. Een gids met gevoel voor humor toont ons vanop het water alle bekende plekjes. We varen onder de Brooklynbridge en andere (film)bruggen, we zien buildings, piers, en tot slot het vrijheidsbeeld. Het is enorm koud geworden en we blijven als enigste op het bovendek, maar moeten op het laatste ook toegeven en kruipen binnen. Ons hotel ligt op één straat van Time Square. Deze plek leeft 's avonds enorm op. Theaters (Broadway) spelen hun shows en de sfeer tussen de neonverlichting is fenomenaal. We kijken onze ogen uit.


We eten onze eerste maaltijd op Amerikaanse bodem. Enorme borden, vettige troep, en één bord lijkt ons echt al meer dan genoeg (beetje verlegen bestellen we en zeggen we dat Sanne niet zoveel honger heeft. We doen die truk later nog een paar keer, tot we doorhebben dat niemand in de USA er om maalt dat je een bordje deelt). Eén bord kregen we ook niet op. We laten de rest staan.

Moe (we zijn al supervroeg wakker en we mogen bij deze dag nog extra uurtjes verschil bij tellen) zoeken we ons hotel op. Woehoee! We zijn in Amerika.

Onze vakantie

Het zit er weeral op, onze mooie vakantie naar Amerika. Het was een verschrikkelijk schone vakantie.
Af en toe kan je hier eens een verslag lezen dat we schrijven. Zo kunnen jullie meegenieten van onze vakantie
Hopelijk is deze vakantie een mooie afsluiter voor ons gezinneke met "twee" en mag het vlug uitbreiden naar "drie". We zijn er helemaal klaar voor.

Feestweekend

Vandaag is het bij ons thuis een heel weekend feest.
Het is namelijk zondag mijn 35 ste verjaardag. (amai, ik word oud)
Gisteren zijn mijn schoonouders, schooonzus en haar gezin, mijn ma en Rene geweest om een hapje te eten en een gezellige avond te beleven. En ik vond het in ieder geval al geslaagd.

Vandaag komen er gedurende heel de dag vrienden een hapje eten en een glaasje drinken. De eerste komen tegen 15u en wanneer de laatste vertrekt, dat weet ik nog wel te vertellen.

Zondag is een dag voor mijn venteke en ik. Wat we juist gaan doen, weten we nog niet, maar we gaan rustig met ons twee genieten, quality time, eindelijk.

En voor de rest zijn we volop aan het aftellen, nog 9 dagen:

AMERICA, HERE WE COME!!!!

IJzer

Een gebouw zonder ijzer blijft niet recht staan.

Een mens met een tekort aan ijzer heeft toch ook moeite om recht te blijven staan en vooral om zijn ogen open te krijgen.

Besluit: ijzer is een belangrijke bouwstof.