driedaagse

Sinds gisteren ben ik terug van driedaagse te Drongen. Het was een verplicht uitje met de school.

Daar aangekomen woensdag bleek dat niemand er echt zin in had, mede door het niet weten wat ons te wachten stond.

Het zien van de kamer maakte al wat goed, iedereen een eigen kamer en aparte douche, dus toch nog een beetje privacy.

We begonnen met pure theorie, wat hebben we al gezien bij de lessen "communicatie", wat wil je beter uitgewerkt zien,.....

"ja, lap" dacht ik bij mezelf "toch geen drie volle dagen van da".

Na een uurke trokken we naar buiten en begonnen de oefeningen. Heel leuk. Allemaal verschillende oefeningen, telkens moest er een "leider" gekozen worden. Naderhand werd er aan iedereen feed-back gegeven (volgens de regels van de kunst).

De oefeningen/spellekes waren allerlei, gaande van het maken van een "spinnenet" waar iedereen doorgeholpen moest worden zonder de grond te raken (goed afspreken en vertrouwen op elkaar is hier zeer belangrijk) tot met 10 mensen in een roeiboot gaan, 8 roeiers zijn geblinddoekt voor ze in de boot stappen en moeten geleid worden door de kapitein en stuurman. Niet simpel hoor om iedereen op dezelfde manier en met dezelfde kadans te laten roeien.

Maar toch leuk. 

De oefeningen die we deden worden ook gedaan bij teambuiling naar het schijnt.

De oefeningen was één ding, de" groep een ander; 

Door 3 dagen per maand met elkaar in de klas te zitten, ken je elkaar niet.

Maar het is allemaal zeer goed meegevallen. Je leert iedereen kennen in een zeer ontspannen omgeving. Je leert elkaar vertrouwen.

Zoals iemand zei zijn we vertrokken als klasgenoten en geëindigd als vrienden.

We hebben veel geluk gehad met het weer, de omgeving (de abdij is heel mooi), de groep, de begeleiding, kortom, het waren drie toffe dagen.

Maar ik was toch blij om thuis te komen bij mijn venteke en terug in mijn eigen bed te slapen.

 

 

Druk druk druk

Door al de drukte van de voorbije dagen ben ik zaterdag vergeten om het progamma "adoptie" op één op te nemen.

Is er iemand die me kan zeggen of ik het op het net nog kan zien?
Of is er een goede ziel die in Antwerpen woont en het toevallig heeft opgenomen en waarvan ik het mag zien?

Vorige afleveringen vond ik niet zo geslaagd, maar wou het echt nog eens een kans geven omdat ze zeiden dat ze het hele aspect gingen laten zien, zowel het positieve, mar ook de moeilijkheden gepaard gaande met de procedure.

En nu mis ik het toch wel zeker.......

Paasweekend

Het is weeral Pasen. Mooi weer, de paasbloemekes in de tuin, de kindjes die buiten lekker paaseieren zoeken. Kortom, een mooi tafereel.

Maar dus niet dit jaar:

* het is maximum 5°,
* bloemen liggen plat op de grond of worden uit de grond gerukt
* de paasklokken kunnen hun paaseieren beter niet buiten leggen, ze waaien ook maar weg,
als de klokken hier al geraken,
* de versiering aan de deur (een stenen kieke in een kotteke) mag vanaf daarstraks in de
garage verder kakelen, ook hij vloog bijna van zijne sokkel.

België is toch een land vol verrassingen hé.

Maandag hebben we een Paasbrunch. Kriss zijn petekind komt dan samen met zijn broer kijken of de klokken iets gebracht hebben. Voor het eerste jaar dat we het kunnen had ik graag de tuin mee ingeschakeld, maar als we nog twee kindjes willen hebben achteraf, denk ik dat we dat beter niet doen.....

Genoeg!!!

Hoeveel negatief nieuws kan een mens verdragen?

Bij ons op het werk is het niet meer normaal de laatste tijd, het ene negatief nieuws na het andere.
Zal even een kleine opsomming geven:
* plots overlijden van een 33 jarige hoofdverpleger
* auto-ongeluk met dodelijke afloop van een zus van een hoofdverpleegkundige
* overlijden van het kleindochtertje van een collega

En dan het nieuws dat we vandaag weer kregen:
* het plotse overlijden van een collega-kinesiste haar zoon door een ongeluk.

M.(zoon van collega kinesiste) was enkele jaren geleden zeer ziek geweest. Er was een hersentumor vastgesteld. Hij heeft, samen met zijn familie, zeer hard gevochten en met succes, hij heeft de strijd gewonnen.

twee jaar later kwamen er plots weer tekenen boven die op het eerste zicht deden denken aan een recidief (terugkomen van de tumor). Na het uitvoeren van enkele onderzoeken bleek dat dit helemaal niet zo was. Oef, gelukkig maar.

Gisteren werd M. 18j. Door de tumor zag hij niet zo goed zonder bril.
Na zijn voetbaltraining gisteren reed hij met zijn fiets naar huis. Op de één of andere manier raakt hij met zijn fiets in de gracht. Hij is zijn bril kwijt. Het lukt hem gelukkig toch om uit de gracht te klimmen. Eens bovengekomen wordt hij gewoon overreden door een auto. Hij is overleden.

Eerst zo hard moeten strijden om zijn ziekte te overwinnen. En nu op deze manier, op zo een jonge leeftijd om het leven komen..........

verschrikkelijk!

A., haar man en dochter, veel sterkte. Wij zijn continu bij jullie aanwezig.

Hopelijk verdwijnt die vloek die momenteel boven HTS hangt zeer vlug.

Sta-va-za

= stand van zaken.

Even een kleine adoptie-update.
De toewijzingen zijn eindelijk terug in gang geschoten.
Er zou sprake zijn van ongeveer 10 toewijzingen deze maand (da is nie niks volgens mij).
We staan sinds onze intake nog steeds op nr 125, ben eens nieuwsgierig hoeveel plaatsen we zullen opschuiven.

Heb vandaag ook een aangename iets gelezen.
Ik was nog eens naar de site van ROH aan het kijken, meer bepaald de wachttijd voor Ethiopië gebasseerd op vorig jaar. Daarin stond dat de wachttijd berekend wordt vanaf de dag van intake tot de thuiskomst. Ik dacht altijd dat dit was vanaf intake tot toewijzing (dan nog 3 maanden erbij voor vertrek).
Ik moet eerlijk bekennen dat dat een aangename verrassing was.
En nu maar hopen dat ik juist ben hiermee.

Ontspannen weekend

Het voorbije weekend hebben we het eens heel rustig gehouden, maar toch dingen ondernomen. Het was een goed evenwicht.
Ik was er echt aan toe.
ons weekend zag er als volgt uit:

* Vrijdagavond eerst nog een werk afgemaakt voor school om dan vervolgens gezellig met ons twee de zetel in te kruipen, donske over ons en naar een filmke gekeken ("man zoekt vrouw" voor degene die hem kennen).

* Zaterdag lekker lang in ons bed gelegen, we hadden eens geen wekker gezet. In de namiddag hebben we "Pasen" in de living gelaten. Daar ik nog niet zoveel paasspulletjes had, zijn we eerst naar de winkel gegaan en een beetje gaan kopen. Gaande van kleine eitjes om in de paasboom te hangen, tot leuke bloembollen.
De avond bestond uit een gezellig etentje samen met mijn schoonouders, schoonzus en haar gezin en dit ter ere van de verjaardag van mijn schoonvader. Het mag zeker gezegd worden, het was een zeer gezellige avond.

* Zondag zijn we op tijd opgestaan om dan eerst een beetje op te rommelen, te eten om ons dan te begeven richting stripbeurs (volledige verhaal kan je lezen bij mijn venteke op den blog: wat eten we morgen). In de namiddag zijn we weeral languit in de zetel gaan liggen (wat anders met dat slechte weer) om weer naar een film te kijken (the pianist) en dat samen met een lekker taske thee en cake.

Voor velen is dit een verschrikkelijk saai weekend, maar voor ons was het zalig.
En dat is hetgeen wat telt hé.

kunst omdat het moet

Het resultaat van een saaie namiddag statistiek les.
Ik bedoel nu niet dat statistiek saai is, integendeel, het is f****ing moeilijk, maar in de namiddag kwam er iemand wat wetenschappelijke onderzoekjes uitleggen.

Naast mij waren ze OXO aan het spelen, elders was er iemand bezig met enkele klasgenoten op te bellen in de hoop dat er iemand zijn gsm niet op stil had gezet en ik, wel ja, ik heb samen met N. een tekeningetjes gemaakt, het kind in ons kwam even boven :-)

Moet kunnen.

ps: voor details, gewoon op de foto drukken.