my life

We zijn weer vertrokken

2010-11-18T23:56:00.002+01:00

Het startsein is gegeven. Na heel lang wachten zijn al onze papieren eindelijk in orde geraakt en hebben we ons deze morgen op de rol laten zetten bij de jeugdrechtbank.

Ik had het niet verwacht, maar op weg naar huis had ik een gelukzalige lach en gevoel dat maar niet weg ging :-)

Zalig gevoel trouwens

Kwatta II, we zijn eraan begonnen.

Promotie

2010-10-02T20:07:00.004+02:00

Ik heb heel lang getwijfeld, wel - niet - wel - ...
Na lang nadenken heb ik dan de knoop doorgehakt: ik heb "ja" gezegd.

Ik hoor al velen denken waarop ik dan wel "ja" heb gezegd.

Wel, vanaf middan januari wordt ik hoofdverpleegkundige van de dienst waar ik nu 13 jaar werk.
Ik ben al enige tijd adjunct hoofdverpleegkundige, maar toch zal er nog veel veranderen, vooral het feit dat ik nu 25 collega's onder me heb.

Volgende week moet ik al een dag weg, een "plandag" om het personeelsbeleid voor volgend jaar te bespreken.
In november al een tweedaagse seminarie.

Het is echt een uitdaging, maar tevens wel zeer angstaanjagend.

Och, we zien wel hé, ik kan niet meer doen dan mijn best. Mijn venteke en nog vele collega's geloven in me, dat is al een zeer grote stimulans.

IK GA ERVOOR!!!!

PS: nog eens bedankt aan mijn venteke Kriss om me zo te steunen in mijn beslissing. Voila, iedereen mag weten wat voor een schatteke hij wel is. Lov ya xxx

Terug gaan werken

2010-09-07T08:39:00.001+02:00

Vrijdag is het dan zover. Na enkele vrije maanden (sinds mei om juist te zijn) moet ik vrijdag terug gaan werken.
Eerlijk gezegd heb ik totaal geen goesting. Maar dan ook helemaal geen zin.

Door wat komt het? Geen idee. Geen zin voor het werk op zich, geen zin om te gaan werken, omdat ik Bent moet achterlaten,.....

Ik zal het weten zeggen als ik effe aan het werk ben.

PPPfffffff.........

Nummer twee...

2010-08-30T23:18:00.002+02:00

De meesten onder jullie zullen het wel al gelezen hebben op facebook. Voor degenen die geen facebook hebben of die mij niet hebben toegevoegd komt hier dan het nieuws ........

Het aanmeldingsformulier voor onze tweede adoptie is vandaag de deur uit gegaan.

Jaja, we hebben besloten om voor een broer of zusje te gaan.

Nu maar hopen dat we goedgekeurd worden en dus ons geschiktheidsvonnis vlug op zak hebben.

Voor degene die het zich afvragen, ja, we moeten alles terug doorlopen, we moeten alleen de lessen niet meer volgen en het maatschappelijk onderzoek omvat nu ook minder gesprekken dan de eerste keer.

Meer weet ik tot op heden ook nog niet, maar ik hou jullie natuurlijk op de hoogte.

Eerlijk gezegd, het is even spannend als de eerste keer...Maar een beetje anders omdat we al een beetje weten wat ons te wachten staan.

Winter

2010-08-18T22:35:00.003+02:00

Gisteren zei K. tegen me dat hij bang heeft voor de winter, omdat de vorige winter zo lang heeft geduurd en zo guur was.

Bedenking: is de winter ooit gestopt? Is de zomer ooit begonnen? Is de zomer verkort tot 1 maand?

Buiten de temperaturen van juli was het nog gene vette.

Ik hoop dat dit al niet het begin is...

Gelezen in de krant.

2010-08-17T12:00:00.002+02:00

HLN Seks & Relaties - Man die minder dan partner verdient gaat sneller vreemd (1145631)

Moet ik nu schrik krijgen als ik enkele euros meer verdien?

Ik vind dat toch maar raar. Het is toch mooi meegenomen indien je vrouw meer verdient. Geniet ervan zou ik zeggen.

Nieuw jasje

2010-08-11T20:44:00.002+02:00

Iedereen wiens blog ik momenteel volg, heeft zijn blog in een nieuw jasje gestoken.
Ik kan eigenlijk niet meer achterblijven.

Het maken van een keuze is niet altijd zo gemakkelijk, dus laat ik me maar inspireren door het weer van de voorbije en komende dagen.

Als het weer terug gaat veranderen, zal ik dus terug op zoek moeten gaan naar een andere lay-out.
Ik hoop dat ik vlug terug een andere achtergrond moet kiezen.....

Werken in de garage

2010-07-24T14:32:00.002+02:00

Momenteel zijn ze de laatste hand aan het leggen aan de werken in de garage, meer bepaald aan het waskot.
Ik zal blij zijn dat alles gedaan is, want ik zit al twee weken zonder wasmachine en dat met 2 volwassenen en een kind, da is niet alles hoor.
Het voordeel is dan weer dat de was momenteel door mijn mama wordt gedaan, maar die doet dan ineens ook de strijk......
Effe een bedenking: zou ik de wasmachine al terug gebruiksklaar maken? Toch wel handig als de strijk gedaan is :-)

Alle gekheid op een stokje, ik zal toch blij zijn als het gedaan is.

MOmenteel zijn ze aan het betegelen, morgen beetje voegen en da deel is ook weeral klaar. Met heel veel dank aan Nonkel Hugo.

Bentje had wel verschrikkelijk veel schrik van het boren. Zelf als we er naar gingen kijken was hij er niet gerust in. Logisch natuurlijk, zo een hels lawaai.

Nu zijn ze volop aan het hameren, maar het kan hem niet schelen, hij slaapt gewoon verder, oef :-)

Twee maanden thuis

2010-07-17T20:01:00.002+02:00

We zijn nu twee maanden thuis met ons Bentje en het gaat goed.

We moeten wel eerlijk zijn dat het in het begin heel moeilijk was. Slecht slapen, ernstige verlatingsangsten,...

Maar sinds een twee weken is het allemaal anders, hij slaapt heel de nacht door, hij kan al wat alleen spelen,...

Het is een leuk zoontje, met een ferm karakterke. Hij weet wat hij wil en vooral wat hij niet wil. Maar dat heeft volgens mij met de leeftijd te maken en niet zozeer met het aanpassen.

Het verstaan is al heel goed, het praten begint ook te lukken. Toegegeven, je moet dagelijks bij hem zijn om te weten wat hij wil zeggen, maar de klanken zijn er al.

Ik heb een mapje met foto's gemaakt zodat jullie hem kunnen zien. Ik ga er regelmatig foto's bijdoen, dus, regelmatig kijken :-)

Fotokes

2010-07-17T14:12:00.000+02:00

Ik heb een link aangemaakt naar een site waar ik allerlei foto's kan zetten van ons.
Je ziet hem rechts onder mijn profielfoto.

Veel plezier

Reden om terug te beginnen bloggen

2010-07-17T14:04:00.001+02:00

Jaja, het is veel te lang geleden, ik weet het, maar zowel tijdsgebrek als goesting ontbraken hier ten huize de laatste tijd.

Vandaag waren Kriss, Bent en ik naar het shoppingcenter.
Op een gegeven moment werden we aangesproken door een gezin met twee adoptiekinderen die ons kenden van het lezen van mijn blog.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik niet wist dat ik zoveel onbekende lezers had.

Deze ontmoeting is voor mij dan toch een reden om terug te beginnen bloggen, allé, poging doen om terug wat neer te pennen.

uitslag van de short run

2010-04-26T19:11:00.002+02:00

Je traint weken aan een stuk. De laatste weken loop je 5 km aan één stuk en lukt het, maar op de dag zelf gaat het niet.

Frustrerend....

Tot vandaag.
Vandaag kreeg ik een sms waarop stond dat ik geëindigd ben op de 2040 ste plaats (van de +/- 5000 lopers) met een tijd van 36 minuten en 38 seconden.

Eigenlijk niet zo slecht vind ik nu. Ik had gehoopt binnen te komen voor de 35 minuten. Het is iets langer geworden, maar ik had dan ook nog nooit gelopen in zo een warm weer, en het was "werm" (zou Anja zeggen).

Voila, weeral iets dat ik bereikt heb dat ik nooit had kunnen dromen.....

De finale.

2010-04-22T18:19:00.002+02:00

Vandaag ben ik voor de laatste keer nog eens gaan lopen. Ik moet eerlijk toegeven dat het beter ging dan verwacht.
Nu is het rust, alles een beetje laten recuperen en dan de zondag is het de finale.
We vertrekken om 13u30 ergens te Linkeroever.
Ik moet eerlijk toegeven dat ik het spannend vind. Nu maar hopen dat het lopen even goed gaat als vandaag en dat ik de volledige 5 km kan lopen.

Wordt vervolgd.....

Vakantie.

2010-03-14T23:02:00.002+01:00

Bali, rondtrekken in Amerika, een verrassingreis naar Kreta, citytrips,...

We weten dat dit soort vakantie de eerstkomende jaren niet meer aan de orde is.
We gaan de avontuurlijke, hoogtempo-liggende vakanties even moeten laten wat ze waren en kiezen voor de rustige vakanties, op kindermaat.

Voor mijn 35ste verjaardag heb ik van mijn venteke een vivabox gekregen: "weekend op het platteland". We hebben vandaag geboekt met deze bon en gaan in juni 5 dagen naar Jabbeke, op 6 km van De Haan, dichtbij Plopsaland,....

Het zal een hele aanpassing voor ons zijn, zowel op het gebied van vakanties als het feit dat we een kleintje meehebben, maar we zijn er klaar voor.

Het gaf me zelf een goed gevoel.

Dus, Jabbeke, here we come (klinkt maar raar hé :-) )

Reisvoorbereiding

2010-03-14T23:00:00.001+01:00

Vorige donderdag, namelijk 11 maart hadden we reisvoorbereiding.

Het was een welgevulde avond, waar we veel nieuwe informatie hebben gekregen over hetgeen we nog moeten doen van administratie juist voor vertrek en bij aankomst met ons venteke.

MAAR:

Het belangrijkste van heel de avond was:

Voorlopige vertrekdatum is 4 mei.

Eindelijk kunnen we naar iets aftellen.
Aftellen naar een datum die onbekend is, amai, geloof me, dat duurt een eeuwigheid.

Venteke, we komen eraan.

Positieve courtday

2010-02-19T15:33:00.001+01:00

Sinds twee uur deze middag weten we dat we eindelijk officieel de ouders zijn van ons zoontje.
Zalig gevoel gewoon.
Nu kunnen we echt gaan vieren en kan niemand hem nog afpakken van ons.

Als alles goed gaat mogen we hem binnen 6 weken gaan halen.

De laatste rechte lijn......

EINDELIJK!!!!!!!

Courtday

2010-02-10T18:39:00.002+01:00

Sinds gisteren hebben we onze courtday: 18 februari.

Voor degene onder ons die niet goed weten wat dit is, zal ik het eens uitleggen.
De courtday is eigenlijk de dag dat in Ethiopië voor de rechtbank wordt beslist dat wij de nieuwe ouders worden van ons venteke. Het is wel zo dat er ettelijke papieren in orde moeten zijn en dat ook de biologische mama aanwezig moet zijn om nog eens te tekenen. Wanneer deze dag vanaf de eerste keer goed verlopen is, mogen we ongeveer 5 weken later vertrekken.
Dat is wel wanneer alles goed verloopt, wat niet altijd het geval is.
Maar we blijven positief.

Als alles dus goed gaat, kan het zijn dat we vanaf 25 maart vertrekken naar ons venteke,....Eindelijk.....

Het is wel heel spannend, maar we proberen om positief te blijven denken.

Mijn weekplanning

2010-02-04T19:01:00.003+01:00

Dinsdag ben ik op het werk gestart met start to run. Mijn eerste dag zit erop.
Nu heb ik wel een probleem. Het beste is dat je drie keer in de week gaat trainen, voor mij zou dit dan maandag, woensdag en vrijdag zijn.
Sinds december hebben we ook terug een fitnessabonnement, dus dat moeten we ook zeker doen.
Dus:
maandag, woensdag en vrijdag: start to run
dinsdag en donderdag: fitness.

Ik kan misschien een nieuwe enquette starten: hoe lang hou ik dat vol???

Och, we zien wel, de tijd gaat des te vlugger vooruit.

Vervolg van onze vakantie: dag 9

2010-01-24T17:19:00.014+01:00

Dag 9: Canyon De Chelly & Grand Canyon

We hebben prinsheerlijk geslapen. Alvorens richting ontbijt te trekken, doen we onze vakantiehobby (foto's nemen van zoveel mogelijke verschillende nummerplaten, in de categorie Staten van Amerika).

De honden op de parking zitten er nog steeds.

Als ontbijt gaat Kriss voor de pancakes. Hij krijg drie ferme koeken voorgeschoteld, wat het ontbijt weereens tot een uitdaging maakt om alles op te krijgen. En het lukt hem telkens weer (met dank aan de weegschaal die dit verlof een oogje wou dichtknijpen).

Ik hou het bescheiden op toast met confituur.

Een tafel verder zit Big Old Mama met haar 7 zonen. Overduidelijk van Indiaanse origine, verleidelijk om te fotograferen, maar we laten het maar zo.

We trekken Canyon de Chelly in. De Grand Canyon, maar niet zo groot uitgevallen. Het is prachtig stukje natuur, en bovenal zijn we hier omzeggens alleen. Alleen op enkele Indianen en wilde paarden na.

We rijden naar verschillende uitzichtpunten en komen onderweg een joekel van een spin tegen. We weten wel dat we verderdoor nog Spiderrock zullen zien, maar het ene heeft niets met het andere te maken. De spin bezorgt ons een koude rilling, en we worden plots wat alerter tijdens het rondwandelen.

Anyway, dit natuurpark heeft veel indruk op ons gemaakt, misschien wel meer dan Grand Canyon op ons zal hebben. Daar rijden we vervolgens naar toe.

Na uren rijden wordt het avond en komen we voorbij Little Collorado, een panoramapunt beheert door de Native Americans. We gaan eens vlug over hun marktje, kopen wat op het indianenmarktje en genieten van het kolosale uitzicht.

Vervolgens rijden we het wellicht bekendste nationale park van Amerika binnen: The Grand Canyon. Het wordt aardig koud, donker en we zoeken onze gereserveerde slaapplaats op, in het park zelve.

De wegen zijn niet verlicht, en plotseling staat er een fors hert langs de baan. Fier rechtop, met een gewei waar Kim de Hert (leugenpaleis) enigszins jaloers op zou zijn. Wauw!

Het hotel (eigenlijk een Lodge) is standaard, maar de mentaliteit die er heerst zit enigzins fout. Hetzelfde kom je ook tegen in Barcelona: "Waarom zouden wij vriendelijk en beleefd moeten zijn? Waarom zou ons eten prima moeten zijn? Iedereen komt toch naar ons, de kassa draait sowieso winst!"

Het eten dat we aan de selfservice krijgen is koud en trekt op geen kl... . We betalen niet, zwieren de plateau aan kant en gaan op zoek naar een restaurant. Pech voor ons, de andere resto's hadden een lange wachtlijst en ons geduld en humeur kon dit niet meer aan.

We lopen buiten in het park, in het donker (men had ons aangeraden een zaklamp mee te nemen), als we plots enkele herten op de parking zien wandelen. Mama op stap met haar kleine bambies. Prachtig om zien, ons slecht humeur verdwijnt onmiddellijk.

Wat het eten betreft: we ondergaan ons lot en keren weer naar de slechte keuken eerder vernoemd. We spelen op veilig en kiezen de pasta. Niet echt warm, niet echt lekker, maar het kan niet allemaal super zijn. Morgen wordt gegarandeerd beter.

"Aanvaardingscontract"

2010-01-07T21:20:00.002+01:00

Twee dagen geleden kregen we een heel leuk telefoontje van Inge van Ray of Hope dat we een zoontje teogewezen kregen.

Vandaag zijn we naar Lokeren geweest om onze zoon officieel te "aanvaarden".

Het is eigenlijk toch speciaal om onze handtekening te zetten hoor.

Nu moeten we weeral wachten. Normaal zouden we tegen eind januari de datum van onze courtday kennen. En dan maar hopen dat alles in orde komt.

Als de courtday positief is verlopen, gaan er flessen knallen hoor!!!

Ik heb altijd gezegd dat ik niets zou kopen voordat we een positieve courtday hadden, maar met deze moet ik toegeven dat ik vandaag de eerste twee hemdjes heb gekocht voor onze toekomstige zoon. Ik kon het niet laten.....

EEN ZOON!!!!

2010-01-06T00:12:00.002+01:00

Vandaag om 16u15 hebben we eindelijk, na vier jaar wachten, het verlossende telefoontje gekregen.

Wij worden de trotse ouders van een zoontje!!!!

Hij is geboren op 2 december 2008.

Volgens de laatste medische controle op 20 december is hij 76 cm groot en weegt hij 7.5 kg.
Hij is dus aan de magere kant, maar dat zal hij vlug inhalen eens hij hier is.
Donderdag gaan we de aanvaarding tekenen.
En nu maar wachten op de datum van de courtday. Laat hem er maar vlug zijn.

Happy New year

2010-01-03T17:02:00.016+01:00

Eerst en vooral wil ik jullie allemaal een gelukkig nieuwjaar wensen, hopelijk komen al jullie wensen uit dit jaar.

Hier waren het weer drukke dagen, en dan vooral oudejaarsavond.

Voorbije jaren zijn we altijd uit eten geweest, maar van die formule wilden we afstappen. Dus hadden we besloten om enkele vrienden hier thuis uit te nodigen en er een gezellige avond van te maken.

En gezellig is het zeker geweest, het is zelf uitgedraaid op een echt dansfeest, en dat allemaal in onze living.

Het was een meer dan geslaagde avond. De foto's zullen meer vertellen.

De kinderkamer.

2009-12-20T16:26:00.009+01:00

Kriss en ik hebben van vrijdag tot dinsdag vakantie. Ons eerste idee was om lekker naar de Ardennen te trekken, in ons wel gekend B&B natuurlijk.
We hebben dan toch maar besloten om dit niet te doen en de kinderkamer eindelijk eens af te maken.
En het is ons gelukt.
Bewijzen daarvan zie je op onderstaande foto's.
Voor ons is het meer dan geslaagd, we moeten alleen nog de gordijnen maken en natuurlijk ook nog alles wat aankleden, maar dat doen we maar vanaf dat we een toewijzing hebben gekregen.
Dus, laat maar komen....

Sneeuw

2009-12-18T14:55:00.005+01:00

Winter, een zalig seizoen en dan zeker als het sneeuwt.

Ok, toegegeven, als je er door moet is het niet zo tof, maar om te wandelen, Kerstmarktje te doen, .... Toch wel het ideale weer.

Enkele foto's van ons tuintje en de straatkant. Toch wel mooi.

toewijzingen??

2009-12-15T19:18:00.001+01:00

Waar blijven de toewijzingen nu toch?
Het is toch wel spannend, wetende dat er maar 1 koppel voor ons staat op de lijst met een voorkeur van 0 tot 6 maanden en wij een voorkeur hebben van 0 tot 2 jaar...
Elke keer de telefoon gaat, slaagt je hart een slag over.....Weer niets.....

Zullen we erbij zijn in december??

Ik hoop zo dat we een speciale Kerst mogen vieren, met een toewijzing op zak.

PPfffff

2009-12-13T23:31:00.003+01:00

Moe...

Waarom ben ik toch altijd zo moe.
Ik ben zaterdag zelf bij Elke in 't slaap gevallen tijdens een avondje film.

Mijn ijzergehalte in mijn bloed is weer veel te laag, maar ik pak al meer dan drie maanden ijzertabletten en het wil niet zo goed stijgen.
Nog maar een dooske kopen zeker, of ik kan het op mijn Kerstlijstje zetten:
een ijzeren staaf om dagelijks op de "zabberen"

En nu ga ik slapen....

Levenskwaliteit.

2009-12-07T16:51:00.004+01:00

Waarom is het voor sommige artsen het belangrijkste dat een patiënt ademt??
Is leven dan enkel ademen?
Waar zit dan de kwaliteit van het leven?

Een prof heeft me ooit gezegd dat je als arts alles moet doen om de patiënten te genezen, maar ook moet kunnen stoppen wanneer het niet verder kan...
Is dit dan niet meer van deze tijd?

Ze ligt er en ademt...
Ze praat, maar heel moeilijk door de tracheo, ik versta ze bijna niet.
Ze zegt dat ze zich verveelt, dat ze altijd moe is, het moe is misschien?
Ze kan haar handen en benen niet meer gebruiken, enkel haar armen zodat ze op een bel kan kloppen om iemand te roepen als ze bang is...

Ze is mijn zus...en ik kan alleen toekijken.

Waar is dan de kwaliteit van het leven vraag ik me af?

Onze tweede winterdrink

2009-12-06T23:11:00.015+01:00

Dit weekend was weer zeer goed gevuld. Het was weer feest in de straat.
We, Kriss en ik, hebben voor de tweede keer de winterdrink georganiseerd.
En al zeggen we het zelf, het was weer geslaagd.

We zijn begonnen om 8u30 met alles op te stellen. Den opbouw ging redelijk goed mits de helpende handen van de buren.

Den opbouw was klaar rond 14u.
Om 14u30 kon Marina beginnen met haar workshop. Ze heeft met enkele dames een zeer mooie alternatieve Kerstboom gemaakt.
Normaal ging ik meehelpen, maar ik moest even rusten en iets eten.
De lekkere cake die Lieke had gemaakt was natuurlijk meer dan welkom, waarvoor dank.

Om 16u stonden we alweer paraat om alles in orde te maken voor het feest 's avonds. We hadden allerlei lekkers voorzien waaronder natuurlijk jenever allerlei en voor de hongerigen lekkere frietjes, curryworsten en kippenuggets.

Zoals je kan zien aan de foto's kan het weer een geslaagde avond.

Via deze weg willen we iedereen nog bedanken voor de hulp bij het opstellen, afbreken, .... en voor het aanwezig zijn en de avond te maken tot wat het was.
Het was zeer leuk om al de toffe reacties te krijgen, hup naar de organisatie voor volgend jaar.

Meer foto'kes vind je op onze blog van de Markiezen:
http://markiezenhof.blogspot.com/

Marlies Dekkers

2009-11-29T00:59:00.005+01:00

Het blijft toch mooie lingerie. En zeker haar nieuwe collectie.
Ik ben vorige week pas een nieuw item uit de collectie gaan kopen, maar wil al terug gaan nu ik de wintercollectie heb gezien.
En dan vooral den diene met de swarovski-steentjes......
Ik heb hem voor alle zekerheid maar op mijn Nieuwjaarslijstje gezet... Je weet maar nooit dat er iemand eens gul wil zijn.....

Wie wil er mijn Kerstman zijn???

De blaaskappelen

2009-11-29T00:12:00.003+01:00

Gisteren moest ik naar een afscheidsfeestje van een collega.
Het feestje op zich was niets speciaal, gewoon gezellig een beetje kunnen praten met collega's buiten de ziekenhuismuren.
Het was te doen in een omgebouwde garage ergens in Borgerhout. Best gezellig, het enige nadeel was dat het toilet zich buiten bevond. Een vrouw zou geen vrouw zijn indien ze op een avond niet minder dan twee keer per avond een sanitaire stop zou hebben. Ik ben dus een vrouw....... Het was f***ing koud,....

Maar dat wou ik eigenlijk helemaal niet vertellen.
Ik had een collega beloofd om haar naar huis te brengen, naar Berchem.
Omdat ik chauffeur was, had ik, buiten een lekkere Leffe om 20u niets meer gedronken. Nogal een geluk bleek achteraf, want ergens ter hoogte van de Singel mocht in stoppen. Het stond er vol met flikskes, den ene al een beetje vriendelijker dan den andere natuurlijk.
Den diene die ons wou tonen waar we moesten stoppen was wel een beetje TE. Hij stond daar maar met zijn stokske te zwieren (zijn lichtje hé....), ik stopte, maar volgens hem een beetje te vroeg. Zo een pretentie dat diene had. Ik denk dat sommige flikken da leren op 't school.
Raamke laten zakken, en een ander flikske kwam. "Hebt U gedronken Mevrouw?" (hij zei mevrouw tegen me...)
"Ja, Meneer, ik heb een Leffeke gedronken, maar wel 5 uur geleden" (Ik mag nie liegen van mijn mama)
"Zou U eens willen blazen?"
"Ja, meneer"

Ikke blazen op diene zijn pijpke.... Tot hij zei:"nog enkele seconden...."

SAFE!!!!!!

"Dank U Meneer, da is mijnen eerste keer...."

Maar ik heb niets gekregen.

Gierigaards......

2009-11-27T17:29:00.007+01:00

Dag 8: Canyon the Chelly

We worden wakker en voelen ons beide geradbraakt. Het lijkt ons een duur hotelpark, maar dan mogen ze gerust eens wat investeren in goede matrassen.

Voor de deur ligt The Daily News op ons te wachten (een lange smalle krant waarop Obama op de voorpagina iets belangrijks heeft gezegd ivm Afghanistan) en we zoeken Starbucks op voor het ontbijt.

Op het terras verdiepen enkele mannen in kostuum zich in the financial pages, maken notities en spreken en passant af voor "een golfke te doen".
Een meisje komt met haar hondje voorbij en één der mannen zegt: "Nice Sneakers, Lisa".
Waarop Lisa uiterst beleefd antwoordt: "Thank you, mr. Greason" en vervolgens een koffietje gaat kopen en haar hond buiten laat wachten. Een scène zo uit een film geknipt.

De auto brengt ons vandaag richting Chinle, een stadje in het reservaat van de Navajo Indians. Om daar te geraken moeten we eerst door een ander reservaat, dat van de San Carlos (gekend van Fort Apache).

Het landschap wordt opnieuw "rotsig". De wegen gooien zich als een schoenveter langs bergen en dalen, kruipt over riviertjes en duikt in tunnels en onder bruggen.

Er rijdt al geruime tijd een beige pick-up achter ons aan. Plotseling zien we in de spiegel rode en blauwe flikkerlichten die gemonteerd zijn aan de binnenkant van het dak van de wagen. Jep, de sheriff heeft ons te stekken!

Een beetje zenuwachtig stoppen we de wagen, opent Kriss het raam en legt hij beide handen op het stuur. Een uiterst vriendelijk officer vraagt onze papieren. Hij wil weten of ik gedronken heb, of dat we aan sightseeing deden.

Hij vindt het speciaal dat we van België zijn, vraagt onze volgende bestemming en zegt ons dat we de namen van de steden moeten uitspreken zoals de Indianen (Sjinlie!). Hij wenst ons nog een goede vakantie en laat ons gaan.

Enkele mijlen later besluiten we een kleine omweg te maken langs het Petrified Forrest, ons eerste Nationale Park. Een groot dor landschap ligt vol met versteende bomen. De geschiedenis heeft hier sporen nagelaten van de eerste generatie Dino's.

Toen route 66 the road to be was, was Petrified Forrest en The Painted Rocks de attractie van de streek. Een motel met stenen wigwams dateert nog uit die tijd.

Het schemert als we het park verlaten en we hebben nog aardig wat mijlen te rijden. Het verkeer wordt minder druk en de gps leidt ons naar rustige banen. Banen waar geen verlichting is en we af en toe schrikken als we plots een paard los naast de baan zien staan of het kadaver van dode coyotes zien liggen.

Het laatste uur rijden we in "pikkendonker" en we halen dan ook opgelucht adem als we Chinle binnenrijden.

We vinden snel ons hotel en zijn gecharmeerd door het vriendelijke en goedlachs hotelpersoneel die allemaal zonder twijfel Native Americans (Ze willen niet meer Indianen worden genoemd) zijn.

Maar niet alleen het personeel, ook de inrichting kan ons charmeren: hout en tapijt, gezelliger dan hier kan je het niet vinden.
Het is 21u30 en we hopen dat de keuken nog open is. "Geen probleem", zegt een mollige squaw (haar totem: "Forse Bizon"), "je kan eten bestellen tot 22u00, je hebt dus nog 1,5 uur de tijd".
Zonder het te weten zijn we een andere tijdzonde ingereden. Voor één avondje mogen we onze klok verzetten. We eten zeer lekker, drinken alcoholvrij bier (alcohol is verboden in het reservaat, het bij je hebben kan al een aardige straf opleveren) en zoeken onze knusse kamer op.

Twee honden houden wacht op de parking.

Deze plaats ademt ook weer authentiek Amerika uit. Zalig!

2009-11-23T19:26:00.009+01:00

Dag 7: Phoenix - Scottsdale

Vandaag is het zondag, en net zoals in Europa is dat een rustdag, en dat is er aan te merken. Veel is gesloten, toch in Yuma alleszins. Het doorkruist een klein beetje onze geplande dagindeling.

Bij wat rondrijden in de "stille" stad ontdekken we de oude gevangenis. Een parel van een stukje plaatselijke geschiedenis, te mooi om te laten liggen.

We toeren verder en gaan richting Phoenix (bekend van zijn wereldberoemde Univ), meer bepaald naar Scottsdale. Er schijnen daar enkele grote "shoppingmalls" te zijn, en Kriss kan wel enkele nieuwe jeansbroeken gebruiken.

We hebben al snel door dat er in Scottsdale geld zit, wat ons betreft moet het hier het Knokke van Arizona zijn. Dure wagens, chique volk, ... en de prijzen in de winkel zijn er dan ook naar.

Het shoppingcenter bestaat eigenlijk uit meerdere centra, wij houden het bescheiden bij één en merken dan al dat ze het in Amerika weer eens groot zien. Wijnegem shoppingcenter is echt wel een "pisserke" om het zo uit te drukken.

Opvallend is ook wel dat alles weer in overtreffende trap wordt getoond: groots, veel licht, veel water, en veel show. Het is iets dat dikwijls terugkomt en daar schijnen Amerikanen dus wel gevoelig aan te zijn.

Buiten de winkels en eetgelegenheden zijn er ook bioscoopzalen ("theatres") in deze megacentra.
Kriss vindt ondertussen 2 broeken voor een behoorlijke prijs (hij is geen merkenman, en het kostte dan ook ff moeite om geen duur - lees snobmerk - te vinden).

Voor mij slaat het shoppen wat tegen, men mikt hier duidelijk op de welgestelde Amerikaanse girls met maatje Xs. En zeggen dat Amerika volloopt met volslanken meiden. Maar niet hier.

Het is donker als we ons hotel gaan opzoeken, en de gps stuurt ons richting Hilton. Het duurt ff eer we terechtkomen waar we moeten zijn. Het is een motelpark met duidelijk de betere kamers. Maar achteraf zal blijken ook de kamer met het slechtste bed. Auw, onze rug!

In de buurt zien we een gezellig plekje om te eten, maar ook hier loopt de chi-chi er weer af. De dienster trekt een pruillipje als we "maar" bier bestellen (ze had ons daarvoor de wijnkaart met superdure flessen in handen geduwd). En ook het feit dat we één steak voor ons tweetjes bestellen, is duidelijk een snee in haar portemonnee (ze staan tenslotte allemaal op percent).

We krijgen een lekkere steak, met ... macaroni en kaas! Een geluk dat ik weeral apart groenten bijgevraagd heb, anders waren er weeral geen vitaminens aanwezig. Aan de tafel naast ons zit een kerel waar je geen ruzie mee wil hebben, een rauwe (!) steak te eten. De steak is groot en meneer verobert hem langzaam maar zeker. Het ziet er niet zo smakkelijk uit.

Sneller dan voorzien staan we terug buiten (zoals al eerder gezegd: Amerikanen ken niets van gezellig tafelen, voor hen is het goed als het maar snel en veel is).

's Nachts vloeken we op het bed, we duwen het meubilair aan de kant en installeren ons op de vloer. 's Morgens zijn we geradbraakt, gelukkig hebben we maar éénmaal zo een voorval gekend.
Morgen trekken we naar de Indianen!

Een compliment?!?!

2009-11-23T19:09:00.007+01:00

"Amai, jij had wel nen dikke kop hé"
Dat kreeg ik enkele dagen geleden te horen van mijn echtgenoot na het zien van deze foto.
VOOR

NA

Tja, geheel ongelijk had hij nu ook weer niet. Nu is mijn hoofd inderdaad wel wat kleiner...

2009-11-23T18:24:00.010+01:00

Dag 6: Yuma

Alvorens gelijk de auto in te stappen richting Yuma, duiken we terug de oude stad van San Diego in. We ontbijten daar, en verwachten elke minuut dat Clint Eastwood of Lucky Luke van achter de hoek komt gestapt. Het is er zo "Western".

Ons ontbijtje kiezen we gezond (jaja, soms kan het) en we genieten van de livingroom dewelke de stijl is van het eethuisje. De dienster is een alternatieve meid die wel een babbeltje voor ons over heeft.

We rijden vervolgens naar het Balboa-park om daar nog wat kiekjes te nemen van de mooie oude spaanse architectuur. Met een beetje pijn in het hart (San Diego nodigt zo uit om langer te blijven) volgen we onze roadbook.

We kiezen niet voor de rechtstreekse route, maar gaan via een mooie omweg naar Yuma. We rijden de ruwe natuur in en hoe verder we landinwaarts trekken hoe schraler en droger het landschap wordt.

We zijn op weg naar Borego Springs een dorpje dat precies is weggelopen uit "The Flying Doctors". Onderweg geniet Kriss van een lekkere cheeseburger in een dorpje aan een meer.Ik eet zoals gewoonlijk zo goed als niets, enkel eens proeven van Kris zijn eten.
Vermoedelijk zijn we hier de enigste buitenlandse toeristen. De rest zijn een groepje oude bikers en mobilhome-toeristen die komen vissen en bbq'en. In deze resto spelen ze wienerwalsjes en kan je schnitzel eten, best wel schattig.

Een tafel verder zitten mister en misses Cowboyhoed (en met een forse broeksriem van Texas). Ze bidden voor het eten en bedanken de dienster (Yeah, thanx ma'am!). Later komen we dat koppel terug tegen die ons dan hartelijk begroeten alsof we al jaren de beste vrienden zijn en roept(!) op het einde van onze chat "Welcome to America". Het blijft een volkje apart. Hun familie blijkt van Texas, maar zelf zijn ze van Californische origine.

We toeren enkele uren voort en komen in de vallei van Borrego Springs. Eén kruispunt, één bank, één winkel, één snackbar en één café. De rest zijn losstaande huisjes verspreid over de vallei. In totaal wonen er 3000 mensen, maar we hebben er maar 9 gezien.

We drinken er in een donkere bar onze regular and diet coke (een beker weer zo groot als een zwembad) en verbazen ons over dit dorpsfenomeen. Aan de toog staat een vrouw dronken te worden, en een vaste caféklant profiteert hiervan om zich over haar te ontfermen. Succes beide!

We rijden de vallei uit, richting grote baan naar Yuma. We rusten ff uit op een lege parking, als er plots een grote truck komt aangereden. De uitgelezen moment, we willen zo een groot baanmachine wel eens van binnen zien.

De chauffeur is uiterst vriendelijk, en showt zijn hondje en zijn truck. Die kerels zijn zo fier op hun rijdende salon dat ze ons met plezier binnen roepen. Wauw, wat een ruimte inside, onze Europese chauffeurs zouden jaloers worden (maar die moeten dan ook geen 4 weken onderweg zijn met een lading).

Later zal Kriss op een andere parking, terwijl ik naar het toilet ben, nog eens een chauffeur aanspreken (één van Canadese origine) die een nog grotere truck heeft. Hij heeft ook een hondje als gezelschap, en showt ook weer zijn truck langs binnen.

Het valt ons ook dat de agent in San Diego (de dag voordien) niet had overdreven, de politie in de Staat Arizona is superactief met het opschrijven en achtervolgen van snelrijders. De ene keer houden ze opvallend wacht aan de kant van de weg, maar dikwijls staan ze ook verborgen in en achter struikjes, zodat ze pas zichtbaar worden als je voorbij rijdt.

Het is al een uurtje donker als we Yuma binnenrijden. We zoeken ons motel op, eten daar en hebben een grappige babbel met Ashley, een jonge dienster met tattoos die graag op huwelijksreis wil gaan naar België ("met al dat bier zou ik alle dagen dronken worden").

In de bar zijn enkele cowboys zich op het podium aan het installeren, en een weinig mensen komen naar het optreden kijken. Het is zaterdag, uitgangsavond, maar we zijn te moe en zoeken onze motelkamer op. Tenslotte hebben we al een hele dag country-muziek gehoord in de auto.

2009-11-15T15:20:00.009+01:00

Dag 5: San Diego

We rijden richting San Diego, maar willen onderweg San Juan de Capistrano bezoeken. Hier is de eerste missiepost gelegen. Indertijd hadden die de bedoeling om de "wilde" te bekeren tot het Christendom en aanzetten tot het bouwen van huizen en kerken.

We kunnen de missiepost niet onmiddellijk vinden en komen ongewild bij de sheriff'office uit. Achter de balie zit een niet zo jonge dame, ze blijkt geen echte flik te zijn, maar een vrijwilligster (dat is wat anders dan het rode kruis).

Op dat moment komt er een kleerkast van een vent de hoek omgelopen. De motard van de flikken. Met deze kerel wil je geen last, zijn blik alleen al doodt mensen. Maar zodra hij hoort dat wij van België zijn, wordt hij de vriendelijkheid zelve (zijn grootmoe was hollands, en dat schept in zekere zin een band).

We worden de weg gewezen en genieten even later van "the stone church". Officieel de eerste kerk in Amerika, al bestaat hier geen 100% zekerheid over. De missiepost is een oase van rust en de collibrietjes durven zich te vertonen. Daarbuiten vinden we een gezellig plekje om te eten, en het valt voor het eerst op dat dit dorpje een enorme Mexiaanse/Indiaanse cultuur uitademt.

Onderweg naar San Diego komen we ook Seaworld voorbij, maar het tijdsschema laat ons geen uitstapje toe. Sorry "free Willy", andere keer. Tevens zien we ook een knipoog uit de film The Naked Gun.

"Alles doet mij aan mijn ex denken!" (Leslie Nielsen in The Naked Gun)

We rijden San Diego binnen. Een prachtige, afgeborstelde stad met brede voetpaden waar je van kan eten. Mooie huizen, leuke haven, ferme palmbomen. Zo hadden we ons LA voorgesteld, maar we vinden het terug in San Diego.

In tegenstelling tot NYC heeft men hier een uitgesproken Little Italy. We toeren langs de oude haven, het eilandje met de Navy vliegdekschepen, het Balbao-park (met o.a. de wereldberoemde zoo van San Diego) en the old town (een oud Westerndorpje met uitgesproken Mexicaanse invloed).

De gidse steekt het niet onder stoelen of banken dat haar San Diego zoveel beter/mooier is dan LA, op het arrogante af. Ruiken we daar enige frustratie? Alleszins nergens voor nodig. San Diego is rijk aan natuur en architectuur.

Tegen 's avonds komen we terug aan bij de auto, en slaan voor een uurtje een babbel met een flik. Een toffe kerel die ons nuttige tips geeft voor 's anderdaags (de trip naar Yuma, in Arizona) en ons tevens wijst waar we lekker kunnen eten.

We eten in een romantisch restaurantje, maar daar de Amerikanen geen gezellig tafelen kennen, hebben we wel lekkere vis gegeten, maar staan we in minder dan een half uurtje terug op straat.
Ons hotel (opnieuw een Crown Plaza) is oud, volks en nodigt ons niet uit om lang in de bar te blijven hangen. Na één Budweisser zoeken we onze bedjes (we sliepen bijna altijd apart) op.

2009-11-12T23:38:00.009+01:00

Dag 4: Universal Studio's te L.A.

We hebben er zin in, maar toch zijn we een beetje voorzichtig na die mindere avond van gisteren. Universal Studio's is groot en men (onze roadbook) raadt ons aan in het park keuzes te maken, want alles zien zal niet lukken.

Gelukkig zijn we buiten het hoogseizoen en midden in de week. Het valt aardig mee van volk en daar we trachten de max er uit te halen, sjeesen we van hier naar daar, zien we quasi alles en hebben we zelfs nog tijd over!

Binnengekomen maak ik een praatje met Marilyn Monroe. Ze is weg van Belgische chocolade en bier. Tja, wie niet? We kiezen vervolgens voor een rondritje in de eigenlijke studio's. We rijden langs studio's die volop in gebruik zijn voor shows en films. Hier en daar staat een poort open en kunnen we een glimp opvangen van de decors.

We rijden langs bekende plekken (Jurassic Parc, Western dorp, The Fast & The Furious, Jaws, Back to the Future, The Mummy, Desperated HouseWifes, War of the worlds, Psycho, ... ) en overal valt er wel wat te beleven. Heerlijk om een beetje mee in een film te stappen.

We organiseren ons grondig en kunnen alzo Jurassic Park waterbaan doen, Backdraft (werken met vuur in de film), Special Effects Studio (jep, de truken uitgelegd), the Mummy (een roetsjbaan in het donker, waar ik een whiplash aan overhield, en dus stevige koppijn) en in een simulator van de Simpsons(daar word ik nog eens misselijk erbij, humpf).

Effe tijd om te bekomen en een dafalganneke te nemen. Omdat ik het toch al aan mijn maag had en barstende koppijn, zijn we dan maar het griezelslot in gegaan. Overal doken levensgrote Chucky's op, en her en der stonden leukerds achter een hoekje met een mens. Jep, nu had ik het ook nog aan mijnen tikker.

We genieten van de levende filmfiguren die rondlopen en laten ons net niet verleiden om allerlei nutteloze spulletjes te kopen in de shops.

Tot slot gaan we naar de watershow van ... u kan het al raden ... Waterworld. De show is machtig, men kijkt niet op een explosie meer op of minder, veel stuntwerk en tot slot wordt er nog een sportvliegtuig in de arena gekatapulteerd! Wow!

Voor de foto's verwijs in naar Facebook en de film die komt later.

In het hotel hebben we nog een pizza'tje gegeten, ons valies gemaakt en moe maar tevree onze tram ingekropen. Morgen naar San Diego.

2009-11-12T23:31:00.003+01:00

Dag 3: L.A.

New York moet nog ontwaken, de straten zijn verlaten en wij worden naar de luchthaven gebracht. We hebben geluk met onze vlucht, weer plaatsjes aan de nooduitgangen.

De vlucht loopt prima, en enkele uren later landen we in L.A., en een shuttledienst brengt ons naar de straat waar alle autoverhuurdiensten hun auto's en kantoren hebben. Dit getuigt weeral van een goed organisatie.

In het verhuurbedrijf Alomo tracht men ons eerst een forse 4x4 aan te smeren. Leuke bak, maar wel een opleg van € 250. No thanx! Vervolgens probeert men ons nog een kleine SUV op te dringen, opleg € 180. Thank you, but no thank you, wij blijven bij onze originele bestelling.

We mogen een "premium" wagen uit kiezen, en schrikken ons een hoedje: "Dju, zo een grote wagen". Een kerel van het huurcentrum denkt dat we niet gelukkig zijn en haalt ons snel een andere uit de carwash. Minstens even groot. We durven niet anders, we nemen hem.

Het is ff wennen: automatische schakeling, een zetel die automatisch naar voor rolt, miles/hour ipv km/u, en dan nog het allerbelangrijkste ... het rijden zelf in het Amerikaanse verkeer.

Het went snel en we sjeesen naar het Crown Plaza Hotel. We verfrissen ons en maken een keuze wat we willen doen in LA op alweer de korte tijdspanne. LA is groot en wat we willen zien ligt ver uit elkaar.

We kiezen een "LA by night"tour, dan kunnen we nog ff bekomen van de reis, en tegen 's avonds staan we gereed. Helaas pindakaas komt het busje niet opdagen. Er wordt gebeld naar de organisatie, men was ons vergeten en men had niet veel zin om ons nog te komen oppikken. De hotelmensen doen het nodige en iemand anders komt ons ophalen om alzo het tourbusje in te halen.

Oef, we zijn op onze geplande toer beland, maar die chauffeur mag zijn fooi wel vergeten, ook al maakt hij er ons attent op dat 15% wel aangewezen. De chauffeur is trouwens een rare kerel. Hij vertelt domme grapjes en lacht dan Eddy Murphy gewijs met zijn eigen moppen. Wij lachen om zijn lachje, al steekt dat al snel tegen. Een hollands koppel in het gezelschap zegt het volgende over de chauffeur: "Ach, tis gewoon een ouwe hoer".

Wat ook snel tegensteekt is de toer. Men had ons verwittigd dat L.A. geen leuke stad is, maar we wilden dat eigenlijk niet geloven. Bij deze kregen we de bevestiging. L.A. is vies, vuil, oud, stoffig en vol smog. De letters "Hollywood" krijgen we in de verte te zien en schijnen 's avonds niet eens verlicht te zijn.

We zien onder weg ja-knikkers (oliepompen) en Jezus! De dorpsgek van L.A. loopt hier rond in lang kleed en dito baard. Wat later wordt hij opgepakt. De bus brengt ons naar de ingang van de Universal Studio's. Het pretpark is gesloten, maar een winkelstraat met fel neonlampen en overdreven veel reclame nodigen ons uit. Souvenirshops, eettenten, hardrockcafé, ... tot cinemazalen. We worden geacht hier te eten en dan ons uiteindelijke toer te kunnen starten.

We kiezen voor onze eerste cheeseburger. Na twee happen kieperen we de maaltijd weg. De hamburger en de frieten druipen van het vet. We worden wat pissig, is dit nu L.A.?

Na het eten zien we eindelijk eens iets: the walk of fame, het chinese theatre en het kodaktheatre. Look-a-likes van Indiana Jones, Michael Jackson, etc ... wachten op onze dollars, in ruil mogen we met hen op de foto. Sommige zijn leuk, maar andere trekken er in de verste verte nog niet op.

We schuimen de sterren op de grond af, kieken bekende namen, en bekijken deze straat. The Sunsetboulevard is niet veel soeps, hier zou je 's nachts niet willen lopen, veel nachtwinkeltjes en "rare" shops.

Vervolgens rijd de bus langs bekende plekjes als Beverly Hills, Rodeo Drive, Het hotel waar Guns'n'Roses een reuze orgie hield en het verdiep afbraken, het hotel van de film Pretty Woman, Het politiebureau van de film Beverly Hills Cop en de building van de film Die Hard. We toeren ook langs grote filmskantoren MGM en Warner Bros, en krijgen nog een glimp te zien van Walt Disney Concert Hall.

We zien nog wat grote en kleine dingen, maar de slotsom is toch dat we wat teleurgesteld zijn in de toer en in L.A.

Graag had ik nog Santa Monica willen zien en Venice Beach, maar meer dan een bordje van de afslag op de autostrade wordt ons niet gegund.

De gids zet iedereen af, morgen hopen we mooiere dingen te zien. Morgen gaan we naar Universal Studio's!

2009-11-09T18:47:00.006+01:00

Dag 2: New York

We hebben prinsheerlijk geslapen, maar dat mag niet verwonderen na de lange vorige dag die eigenlijk 1,5 dag lang was.

Ontbijten doen we vlakbij in een Starbucks-bar, een koffieclub waar we nog dikwijls zullen vertoeven. Omdat we nog slechts één volledige dag hebben in NY, willen we deze optimaal benutten. We doen geen musea, geen buildingbezoeken, geen shoppingmalls.

Manhattan laat zich goed tevoet doen als je hier langer zou zijn, maar we zijn hier niet lang en kiezen voor de "hop on/hop off"-bus. Een leuke dubbeldekker met open dak, die de toer van Manhattan doet. Een gids vertelt onderweg wat je dient te weten.

We sjeesen langs buildings en de camcorder mag al gelijk aan zijn overtime beginnen. We komen voorbij bekende plekken uit films en nieuwsverslagen. Eigenlijk zou je deze toer tweemaal moeten doen, er valt overal wat te zien. Niet alleen de gebouwen, maar ook de mensen. Nergens kan je zo leuk mensjes kijken als in deze stad.

In de buurt van het WTC doen we onze eerste hop off. Het WTC is helemaal anders dan verwacht. Het grote plein waar ooit de 7 beroemde buildings stonden, en later de befaamde muur van slachtoffers en hero's, is nu omgevormd tot een reuze bouwwerf. Massa's kranen, kipwagens, bobcatjes. Als je het niet zou weten, dan was dit niet de beruchte 9/11-plek.

Veel politiewagens in de straten die op het plein uitkomen. Blijkbaar toch een plek waar niet te veel mag foutlopen? Even later ontdekken we een gallerij naar waar de hele "heilige groundzero stuff" is ondergebracht. Dit is een voorlopig tussenstadium. Wat nu een werf is, zal een park worden met allerlei gebouwen, monumenten en vijvers. Een reuze eerbetoon/herdenkingsplek voor die dag. De wereld zal er nog van horen.

We "hoppen on" en toeren verder na een vettige maaltijd (full loaded fries, friet met gesmolten kaas, bacon, een liter ketchup en een massa zout waar de dode zee jaloers op is). We rijden voorbij het VN gebouw, museumschepen en nog zo vanalles.

De italiaanse wijk had ik me anders voorgesteld. Italiaanser zeg maar. Chinatown daarentegen kan niet missen, al is het wel een vieze vuile wijk. We komen voorbij Empire State, Chryselbuilding, Rockefeller en St.Patricks Cathedral, en we "hoppen off".

St.Patricks is enorm wauw, want dit is meer dan dat kerkje van National Treasure aan Wallstreet of dat kerkje waar Sister Act haar ding deed. Aan Rockefeller heerst er een drukte, er wordt volop reclame gemaakt voor drankjes en snoepjes van vlierbessen. De Trumptower is machtig langs buiten, maar inside is het maar magertjes. We zijn snel terug buiten en genieten dan maar van koffie en cake (jep, Starbucks).

We gaan te voet richting Central Park, we willen de gevels van het Metropolitan Museum of Art en Guggenheim aanschouwen. Deze liggen halverwege het park, we wandelen langs het park ipv er in. Deze wandeling blijft maar duren, de bevestiging dat deze groene oase toch wat meer is dan het doorsnee gemeenteparkje van bij ons.

Beide gevels worden gevonden en gekeurd, we vinden Guggenheim een beetje slordig afgewerkt. We keren terug deze keer door het park. Er is voor ieder wat wils. Een standbeeld van Alice in Wonderland, een vijver waar je met bootjes op afstandbediening kan varen en een kleine zoo.

Opvallend veel joden van orthodoxe origine in het park, zie ik daar enige gelijkenis met ons Stadspark? We hoppen een derde keer op de sightseeing bus en laten ons richting Time Square voeren. We hebben de toer nu volledig gedaan.

Het begint te schemeren en de stad maakt zich weer op om de avond in te gaan. We laten ons imponeren door de M&M shop en de reuze speelgoedwinkel. Opnieuw zijn we betoverd door Time Square.

Onze avondmaal valt nog meer onder het motto "het moet niet goed zijn, als het maar veel is". Het valt ons wel op dat we onze ID moeten tonen voor een pintje, zien we er dan nog zo snottig uit? We zullen deze handeling nog veel moeten doen deze trip. Anyway, het eten vonden we geen hoogvlieger, maar in LA zullen we nog eens vettiger eten zal blijken.

Broadway start zijn shows, ik ben een Hard Rock T-shirt rijker en moe maar voldaan zoeken we ons bedje op. Morgen vroeg op, de vlieger wacht op ons richting LA.

2009-11-09T18:28:00.006+01:00

Dag 1: New York

De vlucht naar NYC was zalig. We kunnen aan een nooduitgang zitten en hebben dik 1,5 m beenruimte. Tijdens de vlucht kunnen we op een persoonlijke TV films kijken, spelletjes spelen, muziek beluisteren en vluchtinfo opvragen. Het eten is prima en de stewardessen zijn super vriendelijk.

Eén Belgiëlei-joden (hoed, baard, pijpekrullen) werkt op de zenuwen van passagiers en cabinepersoneel. Te dikwijls rechtstaan om in de handbagage te rommelen en wat van zijn koosjere voeding te nuttigen. Voorts wroeten in de stoel en nog tijdens het eten willen slapen, en zijn stoel naar achter duwen zodat de passagier er achter zijn pizza te dicht naar zijn neus ziet komen.

Ten lange leste haalde meneer de jood een stuk meubilair (!) uit zijn handbagage, wat later een opvouwbaar houten voetbankje bleek te zijn, en ging de rest van de vlucht onder zeil. Het koppel achter hem kregen een beter plekje toegewezen in de metalen vogel.

Aangekomen vallen ons drie dingen hard op:
- NY is enorm groot, de rit van de JFK naar het hotel bleef duren
- In NY moet je een stukje kunnen autorijden of je wordt van de baan gereden (aan de Westkant was het verkeer opvallend kalmer, met uitzondering van LA).
- Veel wijken met tralies voor het venster

New York maakte vanaf de eerste seconde een enorme indruk op ons. Van deze stad hou je tenvolle of niet, hier bestaat geen weg tussen. Wij kregen de indruk plots in een film te stappen, of op zijn minst op de set van een bekende film te lopen (dat gevoel is tijdens de gehele reis nooit helemaal verdwenen).

Daar we maar 1,5 dag in deze stad waren moesten we deze tijd optimaal benutten. Na ons te hebben opgefrist, kropen we een boot op en kregen op de Hudson (daar waar laatst een vliegtuig een noodlanding moest maken) de skyline van NY te zien. Indrukwekkend!

Daar het avond werd, en overal de lichtjes werden ontstoken, werd het panorama alleen maar beter. Een gids met gevoel voor humor toont ons vanop het water alle bekende plekjes. We varen onder de Brooklynbridge en andere (film)bruggen, we zien buildings, piers, en tot slot het vrijheidsbeeld. Het is enorm koud geworden en we blijven als enigste op het bovendek, maar moeten op het laatste ook toegeven en kruipen binnen. Ons hotel ligt op één straat van Time Square. Deze plek leeft 's avonds enorm op. Theaters (Broadway) spelen hun shows en de sfeer tussen de neonverlichting is fenomenaal. We kijken onze ogen uit.

We eten onze eerste maaltijd op Amerikaanse bodem. Enorme borden, vettige troep, en één bord lijkt ons echt al meer dan genoeg (beetje verlegen bestellen we en zeggen we dat Sanne niet zoveel honger heeft. We doen die truk later nog een paar keer, tot we doorhebben dat niemand in de USA er om maalt dat je een bordje deelt). Eén bord kregen we ook niet op. We laten de rest staan.

Moe (we zijn al supervroeg wakker en we mogen bij deze dag nog extra uurtjes verschil bij tellen) zoeken we ons hotel op. Woehoee! We zijn in Amerika.

Onze vakantie

2009-11-09T18:26:00.005+01:00

Het zit er weeral op, onze mooie vakantie naar Amerika. Het was een verschrikkelijk schone vakantie.
Af en toe kan je hier eens een verslag lezen dat we schrijven. Zo kunnen jullie meegenieten van onze vakantie
Hopelijk is deze vakantie een mooie afsluiter voor ons gezinneke met "twee" en mag het vlug uitbreiden naar "drie". We zijn er helemaal klaar voor.

Feestweekend

2009-09-26T14:35:00.004+02:00

Vandaag is het bij ons thuis een heel weekend feest.
Het is namelijk zondag mijn 35 ste verjaardag. (amai, ik word oud)
Gisteren zijn mijn schoonouders, schooonzus en haar gezin, mijn ma en Rene geweest om een hapje te eten en een gezellige avond te beleven. En ik vond het in ieder geval al geslaagd.

Vandaag komen er gedurende heel de dag vrienden een hapje eten en een glaasje drinken. De eerste komen tegen 15u en wanneer de laatste vertrekt, dat weet ik nog wel te vertellen.

Zondag is een dag voor mijn venteke en ik. Wat we juist gaan doen, weten we nog niet, maar we gaan rustig met ons twee genieten, quality time, eindelijk.

En voor de rest zijn we volop aan het aftellen, nog 9 dagen:

AMERICA, HERE WE COME!!!!

IJzer

2009-08-20T10:20:00.004+02:00

Een gebouw zonder ijzer blijft niet recht staan.

Een mens met een tekort aan ijzer heeft toch ook moeite om recht te blijven staan en vooral om zijn ogen open te krijgen.

Besluit: ijzer is een belangrijke bouwstof.

Jaarlijkse vakantie

2009-08-05T20:51:00.004+02:00

Het is zover, eindelijk ben ik onze vakantie gaan vastleggen.
We hebben gekozen om nog eens verder weg te gaan. Normaal gezien zouden we toch in het eerste deel van volgend jaar ons kindje kunnen gaan halen en vanaf dan is het gedaan voor ettelijke jaren om nog eens ver weg te gaan.

Dus, wij gaan binnen een twee maanden voor 17 dagen rondtrekken in Amerika.

We vertrekken in Zaventem en vliegen naar New York. Daar blijven we twee nachten om dan verder te vliegen naar Los Angeles waar onze auto op ons staat te wachten.

We blijven eerst enkele dagen in LA, omdat verder te trekken naar San Diego, Yuma, Scattsdale, Canyon De Chelly, Monument Valley, Grand Canyon, 2 nachten Las Vegas, Death Valley, Visalia, Modesto om ten slotte te eindigen met 2 nachten San Fransisco.

Amai, je kan niet geloven hoe ik er al naar uit kijk. Het zal meer dan welkom zijn. We hebben het beide verdiend.

En wees maar gerust, we gaan ervan genieten hoor!

JAJA, eindelijk zijn ze er.....

2009-07-10T23:21:00.002+02:00

......de schoolresultaten......

......Tromgeroffel......

GESLAAGD MET 72%

Eindelijk mogen de cursussen de kast in.

schoolresultaten

2009-06-29T22:33:00.001+02:00

Waar blijven ze nu toch, die resultaten??????

Ik wil het weten en wel NU.

PLEASE

Juist gelezen in de krant

2009-06-10T12:40:00.000+02:00

Leraar steelt examenvragen voor dochters

Een voormalig leerkracht van het Don Bosco Instituut in Haacht moet zich voor de rechter in Leuven verantwoorden voor het herhaardelijk stelen van examenvragen. De man zou die daden begaan hebben om het zijn twee dochters, die ook school liepen in het instituut, wat makkelijker te maken.

De directie van de school kon de leerkracht vatten nadat het een valstrik op poten had gezet. De man riskeert nu een jaar cel.

Zou er iemand da voor mij ook willen doen???

Eindelijk nog eens goed nieuws in adoptieland

2009-06-10T09:34:00.003+02:00

De voorbije weken waren nogal "bewogen" in adoptieland.

Op een Amerikaanse adoptiesite stond namelijk te lezen dat er momenteel geen adopties van achtergelaten kindjes meer uitgesproken zouden worden in Ethiopië.
De laatste tijd zouden er abnormaal veel kindjes in weeshuizen in Addis binnengebracht zijn.
Om eventuele wanpraktijken uit te sluiten heeft men dan ook een onderzoek ingesteld.

Dit alles heeft bij ons een dubbel gevoel. Enerzijds vind ik het heel goed dat ze zo een onderzoek doen, wij willen geen kindje toegewezen krijgen dat via zulke praktijken bij zijn familie is weggehaald
.
Anderzijds zat de schrik er in dat de adopties voor langere tijd zouden uitgesteld worden.

Enige tijd later hoorden we dat het onderzoek zou duren tot eind juni. Meer weten we er tot op heden nog niet van.

Enkele mensen die een toewijzing hadden gekregen, hebben wel een uitgestelde court day gekregen hierdoor.

Ook waren er al een hele tijd geen toewijzingen meer geweest. Volgens ROH was bovenstaande problematiek niet de oorzaak hiervan.......

Tot gisteren, toen las ik eindelijk op de yahoo - site dat er drie baby jongetjes zijn toegewezen, alle drie in onze leeftijdscategorie.

We staan nu op de 7de plaats.

verlof

2009-05-31T10:55:00.002+02:00

Eindelijk is het zover, ik ben vanaf zaterdag officieel met vakantie.
Het is een dubbel gevoel. Langs de ene kant ben ik blij, eens geen druk en stress voor drie weken, maar het is ook geen ontspanningsverlof.

Op 16 juni beginnen de examen, ppfffff.

Ik heb vandaag mijn schema gemaakt. Het is niet niets, maar ik zie het tot hiertoe nog wel zitten.

Was het maar al 19 juni.....

Eindelijk gedaan met de lessen.

Daarna ga ik toch wel even stoppen met studeren,.... denk ik.....

De weegschaal.

2009-04-26T22:08:00.006+02:00

Ongeveer 11 maanden na mijn ingreep toont de weegschaal 40 kg minder dan voordien. Ik had nooit gedacht dat ik zover zou geraken.

Voor:

Na:

Lentepoets

2009-04-26T21:26:00.005+02:00

Gisteren was het weer zover, naar jaarlijkse traditie hebben we weer eens onze straat gekuist en achteraf gezellig samen gezeten.

Vorig jaar hadden we voor iedereen croque - monsieur voorzien, dit jaar was ik op het grandioos idee gekomen om voor iedereen stoofvlees met frieten te maken.
Er waren 30 inschrijvingen, maar er zijn zeker 40 personen komen eten.

De dag voordien had ik 8 kg stoofvlees klaargemaakt (ik wil dat vers, niet uit een potteke zenne) en we hadden 16 kg frieten voorzien.
Het stoofvlees was allemaal op en er is ongeveer 13 kg frietjes gegeten. Daarbij nog de nodige drank (van het water is niets gedronken) en het feestje was weer geslaagd.
We zijn om 15u begonnen en om 24u was alles opgeruimd.

Moe, maar voldaan.

Ray of hope

2009-03-30T13:49:00.003+02:00

Ik had tot op vandaag nog geen mail terug gekregen van ROH en heb ze dan vandaag maar eens gebeld.

Hetgeen we te horen kregen was niet echt wat we gehoopt hadden, maar wel hetgeen we al voordien gedacht hadden.
Indien er HEEL VEEL toewijzingen nog zijn voor het gerechtelijk verlof in Ethiopië, is de kans bestaande dat we in juni - juli een toewijzing krijgen. Anders zal het voor september / oktober zijn.
Dit is eigenlijk hetgeen we voor onszelf in gedachte hadden, toewijzingen in die periode en afreis begin volgend jaar.

We houden ons dan ook hieraan. Is het vroeger, des te beter, maar dan zijn we niet teleurgesteld.

Het is precies nog zo lang, maar eigenlijk ook niet. We wachten al zo lang, wat is nu nog een paar maanden meer....

Toch wel effe verschieten

2009-03-26T19:10:00.007+01:00

Ik was daarjuist eens aan het kijken op de blogs van andere wachtende adoptieouders en kreeg het effe warm en koud tegelijk.
Zoals sommigen onder jullie wel weten, staan wij op de wachtlijst sinds 31 januari 2008. Het is zo goed als onmogelijk om juist te voorspellen wanneer er een toewijzing voor ons zou inzitten, maar gezien de voorbije maanden rekenen wij op een toewijzing in het najaar en afreizen in het voorjaar van 2010.

Nu was ik juist de blog aan het lezen van G & T en kwamen mijn haren recht omhoog.
Zij staan op de wachtlijst rond ongeveer dezelfde periode als wij en wachten op een baby meisje. Zij hebben blijkbaar reisplannen voor oktober en hadden een mail gestuurd naar ROH met de vraag of deze zonder problemen zouden kunnen doorgaan. ROH heeft hen gezegd dat ze de plannen best even staken omdat de kans erin zit dat ze tegen dan afreizen !!!!!! Dat wil zeggen dat ze rond juni een toewijzing kunnen verwachten.

Wetende dat het voor een meisje iets langer wachten is dan op een jongen, en dat wij momenteel op de 11de plaats staan voor een jongen en op de 20ste plaats staan voor een meisje was dit toch wel effe heel leuk om te lezen.

In mei zouden we beginnen met de kinderkamer in orde te maken. Een kamer hebben we al gekocht (schoon zenne). Seffens moeten we ons nog haasten met alles, ik hoop het eigenlijk.

Ik ga nu vlug wat werken voor school zodat al mijn werkjes af geraken en dat we misschien vlugger kunnen beginnen aan de kinderkamer.

Ik heb voor alle zekerheid ook een mail gestuurd naar ROH om te horen wat onze vooruitzichten zijn. Ik hou jullie op de hoogte.

!!! SPANNEND !!!

Het verloren gedicht

2009-03-12T19:42:00.010+01:00

Neen, ik ga hier geen gedicht neerschrijven, zo poëtisch ben ik echt niet aangelegd.

Het verloren gedicht is een B&B in Bellegem waar we binnen drie weken naartoe gaan. Ik kijk er enorm naar uit, eindelijk eens een beetje rust.
We zijn tegenwoordig weer van her naar der aan het hollen en tijd voor onszelf is weer ver te zoeken.

Ik wou dat het al april was, een dagje naar Kortrijk, een dagje Rijsel,... We zien nog wel wat we gaan doen, maar ik wou dat het al morgen was.

18 maanden later

2009-03-09T19:16:00.002+01:00

18 maanden na onze verhuis komt het er eindelijk eens van:

donderdag ga ik kijken voor glasgordijnen en overgordijnen.

Sorry buren, maar jullie gaan niet meer kunnen zien wat we aan het doen zijn.

contract

2009-03-09T19:14:00.001+01:00

Het is vanaf nu officieel,
ik heb mijn krabbel gezet onder mijn nieuw contract:
vanaf 1 april vervul ik mijn nieuwe functie.

vrijdag den 13de toch geen ongeluksdag

2009-02-14T15:25:00.005+01:00

Een tijdje geleden was er op het werk een interne vacature voor een plaats als adjunct hoofdverpleegkundige.
Zoals sommige onder jullie misschien weten zit ik nu in mijn tweede en laatste jaar kaderopleiding. Dit is eigenlijk een opleiding voor leidinggevende in de verpleging.

Ik heb meegedaan aan de vacature en moest gisteren, vrijdag den 13de op gesprek.
Ik heb enkele zeer dubbelzinnige vragen onvoorbereid moeten oplossen. het waren geen kennisvragen, maar vragen over personeelsbeleid, patiëntenbeleid, organisatorische problemen,...

Blijkbaar waren de antwoorden naar hun zin, want ik heb ineens het antwoord gekregen dat ik vanaf 1 april de functie als hoofdverpleegkundige mag uitoefenen.

Het doet deugd om eindelijk resultaten te zien voor het jarenlange studeren dat ik al achter de rug heb.

En wie weet, als alles goed gaat, binnen twee jaar een job als adjunct-hoofdverpleegkundige,.....

Af en toe mag ne mens eens dromen hé.

To be continued.....

Urban Legend of niet?

2009-02-05T20:17:00.002+01:00

Ik heb vandaag een raar verhaal gehoord. Het gaat de ronde dat het waar is, maar voor mij lijkt het eerder een urban legend verhaaltje.

Het verhaal gaat als volgt:

De dochter van een vriendin van de moeder van mijn vriendin (amai, ben je nog mee) ging samen met een leeftijdsgenoot op stap.
De dag nadien had het meisje verschrikkelijk veel uitslag rond haar mond. Ze ging naar de arts, die nam er een cultuur van om te zien welke bacterie het was.
Enkele dagen later moest het meisje terug naar de huisarts voor de uitslag en deze was niet zo aangenaam. De uitslag bleek afkomstig te zijn van een bacterie dat enkel te vinden was op lijken.
De politie werd erbij gehaalt en het meisje moest vertellen wat ze die nacht allemaal gedaan had.
Ze had inderdaad staan kussen met een jongen. Deze had gevraagd of ze niet mee ging naar zijn appartement, maar dat had ze geweigerd.
De jongen had dan wel zijn gsmnummer gegeven.
De politie heeft het nummer opgezocht en zijn de jongen/man een bezoekje gaan brengen.
En wat blijkt???
In zijn appartement waren twee lijken aanwezig......

Het verhaal trekt sterk op een Urban Legend dat ik ken.

Is het waar of niet??? Wie zal het zeggen....

adoptieland staat op zijn kop

2009-01-23T11:26:00.003+01:00

Het is niet te doen wat je tegenwoordig allemaal hoort over problemen in de adoptiewereld.
Ik ga het eens even opnoemen. Als ik iets vergeet, aarzel niet om het me te zeggen.

* sluiten van Horizon
* sluiten van de wachtlijst voor Ethiopië bij adoptiebureau Ray of Hope. Deze is nu terug open voor een beperkt aantal mensen.
* de hele affaire met senator Schelfhout
* adoptiebureau kleine Mirakel die adopties doet vanuit Kazachstan heeft gezegd op zijn blog om voorlopig te stoppen door onenigheid met het FCA. Ze hebben dit bericht intussen van hun website gehaald, maar meer is er nog niet geweten, ze aanvaarden ook geen nieuwe dossiers meer.
* FIAC sluit zijn wachtlijst voor Ethiopië.
* Ray of Hope onderhandelt met 2 nieuwe weeshuizen zodat er meer adopties kunnen gedaan worden, zijnde het niet dat nu de rechtbank in Ethiopië niet kan volgen waardoor de wachttijden daar weer oplopen. Voorheen was het ongeveer drie maanden wachten na toewijzingen, nu loopt dit op tot ongeveer vier a vijf maanden.

Voila, da is hetgeen ik voorlopig weet. Dat is volgens mij al meer dan genoeg.

Het is misschien zeer egoïstisch, maar ik ben blij dat we reeds een jaar op de wachtlijst staan, al geeft dat nog geen garanties natuurlijk.
We zullen blij zijn dat we ons kindje thuis hebben, al weten we maar al te goed dat de kans zeer groot is dat het nog niet voor dit jaar zal zijn.

Het wachten begint toch wel door te wegen met momenten hoor.

Senator Schelfhout

2009-01-13T21:18:00.001+01:00

Het is een schandaal, meer kan en wil ik er niet over zeggen.
Wat je allemaal al niet gedaan krijgt als je voldoende personen kent hé.

adoptie update

2008-12-26T11:10:00.002+01:00

Het is weeral een tijdje geleden dan ik nog eens een update heb gedaan over onze procedure.

Momenteel staan we op de algemene lijst op nummer 85. Als we al de mensen die voor ons staan en al een toewijzing hebben gekregen, eraf trekken, staan we momenteel op nummer 45, en op de 15de plaats voor onze voorkeur.
Het begint te zakken hé....

ROH is sinds deze maand aan het samenwerken met twee nieuwe weeshuizen. Hopelijk gaat alles dan nu een beetje vlugger.

Een tijdje geleden heb ik een mail gestuurd met de vraag of we onze toewijzingen mogen verwachten in 2009. Dat was een positief antwoord, maar wanneer ongeveer kunnen ze natuurlijk niet zeggen.
Ik hoop voor juli (gerecht in Ethiopie is toe tijdens de zomermaanden), zodat we nog volgend jaar kunnen afreizen, maar ik gok op een toewijzing in het najaar (om niet teveel ontgoocheld te zijn denk ik).

We zien wel, we wachten nog maar.....

Voor vele mensen is het dit jaar nog een mooie Kerst geworden, er zijn woensdag nog zeer veel toewijzingen geweest (ik dacht 13 kindjes).

Proficiat aan alle "Kerst"verse ouders.

2008-12-24T11:08:00.002+01:00

Ik wens iedereen een zalig Kerstfeest en ook al een gelukkig nieuw jaar.
Ik hoop dat iedereen zijn wensen mogen uitkomen in 2009.

het verloop van de winterdrink

2008-12-11T12:06:00.006+01:00

Eindelijk heb ik eens wat tijd gevonden om nog eens een berichtje te schrijven.
Voorbije zaterdag was het hier dus winterdrink.

Om 10u 's morgens zijn we begonnen met alles op te stellen en om 2u 's nachts kon ik eindelijk gaan slapen.
Moe, maar voldaan.

Wat er allemaal opgedronken is, moeten we nog natellen, maar van het eten kan ik het al zeggen: 48 hamburgers, 28 braadworsten, 25 satékes. Goed hé

De gluhwein was in trek, veel beter dan de soep, want daar is bijna niets van gegeten.

Enkele sfeerfoto's:

sportieve meid

2008-12-05T16:46:00.002+01:00

Jaja, ik heb het over mezelf.
Ik ben begonnen met sporten, maar dan wel met dingen die ik graag doe.
Zoals je al hebt kunnen lezen ga ik wekelijks steppen en ook zwemmen.
En ik hou het vol, ik ben al enkele weken gaan zwemmen.
En vandaag heb ik terug mijnen kilometer gezwommen.

Ben trots op mezelf!

de winterdrink: het vervolg

2008-12-05T16:39:00.003+01:00

De laatste twee dagen ben ik volop bezig om alles in orde te maken voor de winterdrink van morgen.
Gemakkelijk is het eigenlijk allemaal niet, omdat we niet weten hoeveel mensen er gaan komen.
Hier volgt een overzicht van hetgeen we gekocht hebben:

- 26 verschillende soorten jenever
- 12 l gluhwein
- 4 bakken jupiler
- 72 blikjes cola
- 72 blikjes cola light
- 6 l fruitsap
- 12 l chocomelk
- 24 flesjes van 33cc water
- 20 l soep
- 62 hamburgers
- 28 braadworsten
- 25 sateekes
- pot van 5 kg nootjes
- koffie en thee a volenté

Ik zal jullie op de hoogte houden over het verbruik.

Sfeerfoto's volgen

En nog een oproep aan allen: wie zin heeft, kom maar af, alles aan €1 per consumptie.

We zijn eraan begonnen....

2008-11-25T22:43:00.005+01:00

Gisteren ben ik samen met een collega gaan sporten, we hebben de les "Body Shape" gevolgd.

Ik moet eerlijk toegeven dat het een leuke mix was van bewegen, concentratie om alle stapkes goed uit te voeren en natuurlijk ook wel regelmatig lachen na het niet goed uitvoeren van de stapkes.

Het leuke aan alles was voor mij wel het feit dat ik heel de les mee heb kunnen doen zonder te moeten stoppen omdat het te vermoeiend was. Het voordeel van 30 kg minder mee te moeten sleuren.
Toen de les gedaan was, was ik helemaal niet moe en voelde ik geen enkele spier.
Deze avond was dat wel net iets anders. Ik ging de trap op en begon het toch wel te voelen. Nu zijn mijn bovenbenen en buik toch wel wat gevoelig.

De eerste keer is achter de rug, nu hup naar het volgende en dat is.....zwemmen op donderdag.
Doet ie het of doet ie het niet......

PS: voor wie geïnteresseerd is : www.studioconditie.be

nachtdiensten

2008-11-23T22:35:00.002+01:00

Op zich zit ik er niet mee om in de nacht te werken, het hoort nu eenmaal bij de job.

MAAR, het liefst van al slaap ook dan wel graag minstens 7 uur, dus ten vroegste om 16u uit mijn bed.

Ik zit nu volop in de nachtshift. Zaterdagmorgen ben ik om 8u mijn bed ingekropen om dan om 13u30 al beneden rond te lopen. Gelukkig voor mij (en misschien ook voor mijn patiënten) heb ik 's avonds nog even kunnen slapen.
Deze morgen idem dito, zijnde het niet dat ik dan al om 12u30 rondliep en niet meer heb geslpaen nadien.
Het is nu 22u40 en mijn ogen beginnen al zwaar te wegen. Ik zal blij zijn dat het 7u15 is en dat ik naar huis mag.

Heeft er soms iemand stokskes voor mij voor vanacht?

Mijn volgers

2008-11-23T18:11:00.003+01:00

Voor degene die het nog niet gezien hebben: kijk eens in de rechter bovenhoek hier op de site, er staat een leuk gadget bij.

Je kan je registeren als één van de volgers van de blog.
Ik kan dan zien wie hier af en toe eens meeleest.
Het lijkt me wel leuk om dat te weten.

Dus, bij deze een algemene oproep:

LAAT JE ZIEN ALS VOLGER VAN MIJNEN BLOG

nieuwe job als PR verantwoordelijke

2008-11-22T00:39:00.002+01:00

Ik denk dat ik binnen enkele weken eens aan mijn chirurg ga vragen of ik geen percentage krijg voor al de patiënten die ik aanbreng.

Deze week ben ik gaan praten met twee personen over mijn gastric bypass.
Natuurlijk zijn zowel de positieve als de negatieve elementen aan bod gekomen.

Mijn verhaal heeft hen overtuigd blijkbaar, want de eerste afspraak is gemaakt.

Als ook deze twee ermee doorgaan zijn het er in totaal 4 die ik doorverwijs. Niet slecht zou ik zeggen, al zeg ik het zelf.

In de toekomst misschien een bijberoep in de Public relations?

Wie zal het zeggen.

Nu we er toch over bezig zijn, de weegschaal wijst bij mij bijna 30kg minder aan, 29.5 om correct te zijn.
Wie had dat ooit kunnen denken? Ik zeker niet, toch niet na 6 maanden.
Nog 5 kg en mijn streefdoel is er, maar we verleggen natuurlijk de lat, zo rap ben ik niet content. Nog 15 kg eraf is het nu geworden?

Gaan we weddenschap doen? Gaat het me lukken om op een jaar tijd 45 kg af te vallen?
Wie waagt er een gokje.

Voorbereidingen winterdrink

2008-11-11T12:58:00.002+01:00

Op 6 december gaan we weer eens gezellig feesten hier in de straat, we gaan een heuse winterdrink organiseren.
Zoals sommigen misschien wel weten hebben wij vorig jaar een opritdrink gegeven als kennismaking met de buren. De buren vonden het blijkbaar zeer goed georganiseerd, want er werd ons gevraagd of wij niet de organiserende partij wilden worden van de straat. Waarom niet hé.

Dus gaan we nu een winterdrink geven. We zien het wel een beetje groter dan andere jaren, omdat we nu een beetje centjes in de kas willen krijgen om er volgend jaar een BBQ mee te geven.

Er zijn natuurlijk wel enkele problemen voor ons als nieuwkomer.
Wij weten eigenlijk niet hoe het andere keren georganiseerd is en wat we allemaal van materiaal hebben....
Als we het vragen, dan weten we het wel hé. Maar, we hebben bv een tent, de zijstukken liggen bij den ene, de buizen bij den andere, maar een zijstuk is stuk, geen probleem, kopen wel een ander..... Een geluk dat we het allemaal vragen hé.

"vorige keren hebben we het zo gedaan en dat ging goed" is een uitspraak dat we al enkele keren hebben gehoord. Wij passen ons wel aan, maar het grappige in heel de situatie is dat wij het moeten/willen organiseren, maar zij weten beter hoe het moet.
Nou, hoe moet dat dan?

Maar ik weet zeker dat alles op zijn pootjes terecht zal komen en dat het weer een zeer leuke avond zal worden.

Wie zin heeft, is welkom in de Markiezenhof te Merksem op 6 december vanaf 18u om gezellig te tetteren, jeneverke, chocomelk, gluhwein te drinken, lekkere verse soep, hamburger of sateeke te eten,.....

voorbereidingsavond

2008-10-28T21:47:00.002+01:00

Eindelijk kan ik nog eens een update geven in onze adoptieprocedure.
We hebben vandaag een mail ontvangen dat we worden uitgenodigd op de eerste voorbereidingsavond bij ROH.
Weeral een stapje dichter.
Er zijn al enkele toewijzingen geweest deze maand. Hoeveel het er juist zijn weten we pas wanneer de wachtlijst aangepast wordt.
Ik hou jullie op de hoogte.

Brunch

2008-10-19T19:18:00.005+02:00

Vandaag zondag waren we uitgenodigd om de brunchen ter ere van Rene (mijn stiefvader) zijn 70ste verjaardag.

De brunch ging door in het Hofke van Keulen te Kallo.

Moet eerlijk toegeven: het was meer dan in orde, niets op aan te merken.

Het was een leuke, zeer gezellige namiddag.

Ik kan het dus ook niet laten om enkele sfeerfoto's mee te geven.

Privé - sauna

2008-10-19T19:07:00.004+02:00

Zaterdagavond zijn mijn venteke en ik eens lekker gaan ontspannen.

Eerst een douche,
dan 15' sauna,
terug douchen,
daarna naar buiten in het dompelbad (jaja, ik ben erin gegaan en het was f***ing koud),
dan het zwembad in
om te eindigen in de whirlpool.

ZALIG TOCH.

Dit alles hebben we twee keer gedaan. Normaal gezien kan je het drie keer doen, maar de tweede keer hebben we genoten van een zalig glaasje wijn in de whirlpool. Daar geef je met plezier een derde saunabeurt voor op hoor.

Studie-uitstap naar Friesland

2008-10-16T19:37:00.007+02:00

Maandag moest ik voor 4 dagen naar Friesland om eens te gaan kijken hoe de gezondheidszorg daar georganiseerd is.

De rit viel heel goed mee. We zijn in Berchem vertrokken om 8u30 en zijn in Leeuwarden aangekomen om 13u.

4 dagen lang zowel voor als na de middag voordrachten. Na dag 2 ben je het wel even zat hoor.

Op woensdag ging het richting Terschelling, met de boot natuurlijk, want te voet geraak je moeilijk op een eiland :-)
Toen we heen gingen was het wel aan het regenen, maar dat was niet zo erg. De boot was ook "de trage boot" zoals ze zeggen. De overtocht duurde twee uur.
Tegen 18u20 hadden we een boot terug, "de snelle boot" deze keer. De overtocht duurde nu maar 1u15. Het was wel een attractie, het was namelijk op dat tijdsstip goe aan het waaien, hoge golven, met het nodige gezwier en gezwaai in den boot natuurlijk.
Het was een leuke overtocht, een attractie van Walibie was er niets tegen.

Over de inhoud van de lezingen ga ik hier niets neerpennen.
Hetgene ik wel ga onthouden van heel de trip is dat Nederlanders het toch goed kunnen uitleggen op gebied van management.

Eigenlijk zou ik het moeten zeggen zoals zij het doen:
"Het management wat cure en care betreft, is zeer up to date hier. Al onze nurses doen hun werk met zeer veel motivatie. Vooral door de skills gaan hun handeling zeer goed.
Er zijn verschillende projecten, zoals high five, de neighbour nurse...."

Waarom leren ze niet eerst Nederlands voordat ze al die Engelse woorden willen integreren?

happy birthday papa

2008-10-05T00:01:00.002+02:00

Op 12 september '99 ben je van ons heen gegaan, maar vandaag heb ik veel aan je gedacht hoor.

Bij deze nogmaals een gelukkige verjaardag, je zou 58 jaar geworden zijn op 4 oktober.

Dikke kussen van je dochterke XXX

Vers van de pers

2008-10-02T13:59:00.003+02:00

Toen ik daarjuist mijn mail opende, zag ik een mailke van het adoptiebureau ROH.

Beste familie,

Ik heb goed nieuws voor jullie. Jullie dossier wordt vandaag verstuurd naar Ethiopië. Jullie zijn weer een stapje verder in de adoptieprocedure.
Voor diegenen die de tweede schijf nog niet betaald hebben, jullie mogen dit nu in orde brengen.

Met vriendelijke groeten,

Weeral een stapje dichter bij ons kindje.

Nu wachten op de nieuwe toewijzingen, zodat we terug een beetje opschuiven in de lijst.

Eindelijk enkelijke foto's

2008-10-01T00:19:00.017+02:00

De mooie
site van
Afrodisias

Ephesus

Veerle en Hilde,
twee dames die we
op uitstap leerden
kennen

Een uitstapje
naar
Pammukale

Het uitzicht
vanop onze
kamer

Het containerparkgebeuren

2008-09-30T16:30:00.003+02:00

Zoals je in de vorige blog kon lezen, lagen er veel stukken kast in de garage.
Dat moest natuurlijk allemaal weg.

We reden onze auto op den oprit, plank één erin, tiens, het ging niet, de plank was te lang, of den auto te klein.
De oplossing was dan maar een camionetteke te gaan huren.

Hup naar "De Roeck" en terug met een bestelwagen.
Alles inladen en naar het containerpark om daar ales terug uit te laden.

Dat was toch de bedoeling. Daar aangekomen was het park toe: "Wegens een staking op 29/9 is vandaag het park gesloten" ????

Dan maar naar het park in Deurne. Daar hetzelfde bericht. Met dat verschil dat er veel mensen hun vuil al voor de poort hadden afgezet.
Ik keur dat niet goed, maar kan het wel begrijpen. Ook wij hadden speciaal een bestelwagentje gehuurd. Wie gaat ons dat terug betalen?

Dan maar naar het volgende idee (damn, ik ben toch een slimme vrouw), het containerpark bij mijn moeder in het dorp. Het waren dus plots kasten van Rene.
Gelukkig deden ze daar niet moeilijk, maar het is wel zo dat je in dat dorp moet betalen per kilo afval, dus 12,5 euro dokken.

Daar bleef het nog niet bij. Bij het terugbrengen van het camionetteke moesten we extra betalen omdat we boven de kilometers zaten die normaal in de prijs inbegrepen zitten.

Totaal: € 48 voor het vervoer, €12,5 voor het afval, totaal van € 60.5 om kasten weg te brengen. Normaal was het een kost van € 37 voor het camionetteke.

Stad Antwerpen, mag ik de rekening opsturen?

Verbetering van het overzicht

2008-09-30T16:21:00.003+02:00

Toen we gisteren nog eens een bevestiging wilden naar het telenetgebeuren toe, bleek dat we helemaal geen afspraak hadden. Nou....

Nogal een geluk dat we het nog eens wilden checken. Onze nieuwe afspraak is nu op 19 oktober, beter laat dan nooit zo ik zo zeggen.

Onze geplande dag hebben we dan maar ingevuld met het aankopen van extra bureaukasten. Nu we bezig zijn met het leegmaken van de kinderkamer, moesten we ook een nieuwe bestemming zoeken voor al de stripboeken van Kriss.

We hebben de nieuwe kasten in elkaar gestoken, de stripboeken overgezet, de andere kasten uit elkaar gedaan en in de garage gelegd (buren dachten dat we terug gingen verhuizen toen ze ons bezig zagen).

We konden ons ook niet houden toen we in de kinderkamer kwamen en zijn dan ook maar begonnen met papier af te trekken.

En zo blijft ne mens bezig hé

Overzicht

2008-09-29T08:18:00.003+02:00

Het is weeral veel te lang geleden dat ik hier nog eens iets geschreven heb, shame on me.
Ik ga je dus een klein overzicht van alles geven:

* vorige zaterdag ben ik 34 lentes jong geworden. Het was een gezellige dag eigenlijk de avond voordien al begon toen al mijn collega's me in de ballonnekes hebben gezet tijdens een ander feestje.
De dag zelf is er familie op bezoek geweest en hebben we nog lekker buiten kunnen zitten, 's avonds zijn we met E. lekker gaan eten in de Funcky Sweet Hot Potato (rara, wat is er teveel) om dan te eindigen met een lekker glaske wijn op een terras.

* mijn gewicht doet het heel goed, ben momenteel 22 kg minder, zalig gevoel, moet elke week gaan shoppen :-)

* sinds vorige week zijn we terug van een week vakantie. In het kort samengevat was het goed, behalve dat ze in Kusadasi zwieren met de sterren van de hotels en je dus zeker aan veel minder moet verwachten, en ten tweede, ik ga nooit meer midden september, wij hebben 2.5 dagen regen gehad, verschrikkelijk. Maar de laatste dag was het een stralend zonneke dat alles goed heeft gemaakt.

* op adoptiegebied is het nog steeds wachten op de toewijzingen, ze mogen al gaan komen.

* straks komen ze digitale TV aansluiten. we hebben de boot altijd afgehouden, maar nu was het zo een goed financieel voorstel dat we niet konden weigeren.

* We zijn begonnen met het leegmaken van de kinderkamer. Het is misschien nog wat te vroeg, maar ja, wanneer moet je eraan beginnen, dat weet je niet hé. De kamer kan maar in orde zijn als ons spruitje komt.

Voila, dat is alles een beetje in een notedop. Ik ga nog wel eens enkele foto's op den blog zetten, maar daar moet je nog even op wachten.

stel je eens voor......

2008-09-08T22:18:00.003+02:00

Je bent uitgenodigd voor en huwelijk.
Je zit in een mooie zaal te wachten tot ze het eten brengen...
Je kijkt een beetje rond....
En wat zie je plots in je ooghoeken????

Jaja, een muis.

Ik heb het vorig weekend meegemaakt.
Ok, we waren niet gevraagd om mee te komen vieren, maar wel om te filmen.

Kriss en ik hadden een plaats achteraan in de zaal gekregen, in een apart stukje vlak aan de keuken.
Ik ben aan het praten met Kris want we waren inderdaad aan het wachten op ons eten.
Zie ik daar plots geen muiske lopen zeker, recht richting keuken.........

Hmhm.....Ik wil niet weten wat er nog meer in de keuken te vinden is.

Ik zal maar niet vertellen welke feestzaal het was zeker.

2008-09-07T00:31:00.003+02:00

Nog:
5 dagen werken,
3 dagen les,
1 trouwfeest volgende week zaterdag, om te feesten deze keer,

EN HET IS VERLOF.

En dan: nog 2 dagen en

WE VERTREKKEN naar Turkije

eindelijk.

bye bye Bretagne, hallo Turkije

2008-09-03T01:18:00.002+02:00

Enkele berichten geleden konden jullie lezen dat we zouden gaan kamperen naar Bretagne.
Wie de laatste dagen eens heeft buiten gekeken, kan niet ontkennen dat het niet echt kampeerweer is, niet hier, maar ook niet ginder.

We zijn dan maar op zoek gegaan naar een last minute vakantie en zijn terecht gekomen in Turkije.

Daar Kriss graag Pumakkale wil zien, ben ik op onderzoek gegaan. Het is dan het beste dat we gaan logeren in/rond Kusadashi. Dat is het dan ook geworden.

We zijn deze middag alles ineens gaan vastleggen.

Nog een enkele weken en we zijn ermee weg. Ik ben heel content, want ik voel meer dan anders dat ik het nodig heb. Ik heb zon, rust en eens tijd met mijn venteke nodig en het gaat komen, EINDELIJK.

nieuwe adoptiewachtlijst

2008-09-03T01:14:00.002+02:00

Eindelijk is hij er dan, de nieuwe wachtlijst van Ray of Hope.

In juli stonden we op plaats 99 , nu is het plaats 85 geworden.

Voor de eerste keer heb ik eens een poging gedaan om te tellen op de hoeveelste plaats we staan met onze voorkeur. Gemakkelijk is dat niet, omdat wij geen geen voorkeur voor geslacht gegeven hebben. Ik heb me dan maar gehouden aan het tellen van de anderen die een jongen vragen en degene die ook geen voorkeur hebben opgegeven.
Als ik dat tel, dan staan we momenteel op de 18de plaats.

Het schiet eindelijk een beetje op.

Laat ons hopen dat het zo verder blijft gaan.

Start to run

2008-08-27T20:05:00.003+02:00

We hebben het al ettelijke keren tegen elkaar gezegd, maar vandaag is het er eindelijk van gekomen: de eerste start to run les met Evy Gruyaert zit erop.

Eerlijk gezegd ging het beter dan ik had verwacht.

Overmorgen gaan we terug lopen. Les 1 gaan we wel nog eens overdoen en dan zien we hoe ver we staan.

Hup naar vrijdag.

Bretagne

2008-08-19T20:05:00.003+02:00

Het is eindelijk beslist, we gaan in september kamperen in Bretagne.

Vanavond moet ik de nacht op en ik ga me wapenen met een boek over Bretagne om zo al enkele plekjes op te zoeken die we zeker moeten zien.

Idem dito wat campings betreft. Wij houden van de kleinere, charmante campings (wel met een degelijke douche).

Dus internet, here I come.

Suggesties zijn steeds welkom.

Mijn mama, deel 2

2008-08-19T20:01:00.002+02:00

Het is weeral even geleden dat ik nog iets geschreven heb, maar het was hier dan ook f****ing druk, door onder andere steeds naar het ziekenhuis te moeten rijden.

Maar mijn mama is aan de betere hand, ze is sinds maandag thuis en alles is in orde gezien de omstandigheden.

Haar afvalrace kan beginnen en is trouwens al begonnen, de eerste kilookes zijn er al af.

Nu enkel nog wat op krachten komen, maar dat gaat vlotter dan men verwacht.

Hup, met ons twee richting nieuwe kleerkast.

mijn moederke

2008-08-13T22:32:00.002+02:00

Vandaag is mijn mama geopereerd.
Om 11u zijn ze haar komen halen, maar ze moest nog wachten tot 13u15 voor het aan haar was.
De operatie is zeer moeizaam verlopen, waardoor deze ook veel langer heeft geduurd dan gepland.
Om 17u15 zaten we op de kamer te wachten om haar te ontvangen, maar tevergeefs.
Om 19u nog niets te zien en dan ben ik maar eens gaan horen bij de verpleging.
Bleek dat de chirurg juist langs was geweest en dat ze naar intensieve zorgen overgebracht is.
We mochten er gelukkig nog even bij.
Ze heeft problemen met haar ademhaling en zuurstof in het bloed. Daar ze ook een zeer zware diabeet is, willen ze dat nog extra in het oog houden.
Je mama daar zo zien liggen is helemaal niet tof, zeker dat dat de enige ouder is die je nog hebt.

Ik heb juist nog eens gebeld naar daar en ze is rustig nu. Ze heeft ook juist iets gekregen voor de pijn, dus we blijven duimen hé.

Morgen gaan ze terug onderzoeken doen en afhankelijk daarvan mag ze naar de kamer of niet.

Op zich ben ik wel geruster dat ze op INZO ligt, dan wordt ze toch een beetje nauwkeuriger in 't oog gehouden. Zoals mijn stiefvader zegt: "op een gewone kamer moet ze zelf bellen, op INZO bellen de machines voor haar". en daar ben volledig mee akkoord.

Toi Toi Toi mamake, ik denk aan je xxx

2 maanden na de operatie

2008-08-11T09:57:00.002+02:00

Ik probeer nu niet meer om wekelijks een stavaza (=stand van zaken) te geven over de operatie.
Het gaat eerder zijn bij echt spectaculaire getallen zoals nu.
Deze week is er maar liefst 2.3 kg af wat het totaal brengt op 15.2 kg.
Mijn doel was 32kg afvallen, dus ik zit bijna in de helft.
En dat op twee maanden tijd. Niet slecht.

Ik ben me er heel goed van bewust dat ik dit tempo niet zal blijven aanhouden, maar zolang het duurt, duurt het toch maar.

Paradisio

2008-08-03T14:19:00.009+02:00

Het was weer vroeg dag vandaag.

Vandaag zijn we met mijn neefje en nichtje naar Paradisio te Ath gegaan.

We zijn om 8u15 al vertrokken uit angst voor de files, maar zijn zonder file naar ginder gereden, gelukkig maar.

Het park voldeed eigenlijk wel aan hetgeen we hadden verwacht.

Het is een park dat volledig gericht is op kinderen, maar ook volwassenen kunnen er hun gading vinden.

Natuurlijk hebben we ook de show met de roofvogels gezien. Indrukwekkend moet ik toegeven.

's Middags even stoppen aan de speeltuin om onze picknick op te eten en de kindjes eens lekker te laten ravotten op de speeltuin. Joren heeft dat af en toe eens nodig, hij moet zijn opgespaarde energie met momenten eens kwijt.

Rond 17u30 zijn we richting Merksem vertrokken en nog een lekker pizza gaan eten in de pizzahut.

Om 20u30 was het schrobben geblazen onder de douche om dan languit in de zetel te gaan liggen en een leuke film te zien.

Om 22u30 heb ik de film afgezet en zijn we lekker met z'n allen gaan slapen.

Vanmiddag heb ik de kindjes terug naar hun thuis gebracht waar ze ronduit begonnen te vertellen over de geslaagde dag.

Voor hen was het geslaagd, maar ook voor ons.

Het geeft toch een goed gevoel dag je ze ziet genieten.

En week 6 is ook weeral voorbij.

2008-07-28T19:09:00.001+02:00

Update van de weegschaal deze week:
- 1.2 kg, dat brengt het totaal op 12.1 kg minder.

.....Wij zijn goe bezig, ook al zegge ze van ni.....

Maandag - weegdag.

2008-07-21T10:17:00.003+02:00

Het is vandaag 5 weken geleden dat ik geopereerd ben.
Dit weekend zijn we drie keer moeten gaan eten. Ik had er eerlijk gezegd wel een beetje bang van, schrik dat er niets ging zijn dat ik kon/mag eten.

Vrijdag zijn we, omdat we 2 jaar getrouwd waren, gaan eten bij de Spanjaard, lekkere tapa's.
We hebben geen aperetiefhapjes of voorgerecht genomen, maar natuurlijk wel een glaasje cava. Mmmmmm, da smaakt en lukt heel goed.
Als hoofdgerecht hebben we kip, scampi's, worstjes, venusschelpjes en natuurlijk patatas bravas besteld. Ik heb van alles toch één stukje opgegeten.
We zijn nog nooit zo goedkoop gaan eten.

Zaterdag zijn we de verjaardag van E. gaan vieren. We hadden afgesproken in Kapitein Zeppos. Daar heb ik een heuse Kinderportie friet met stoofvlees besteld nadat ik eerst een glas cava heb gedronken natuurlijk. Ik heb er toch 1/3 van opgegeten, veel hé :-)

En dan zondag zijn we gaan brunchen met H. en A. We zijn toen in 't soet bekske beland.
Daar heb ik dan groententaart met zalm gegeten, dat veel te vettig was. Ik heb er dus weerom heel weinig van gegeten.
We hebben die dag geen cava als aperetief gedronken, maar als dessert.
's Avonds hebben we dan nog een pizza besteld thuis waar ik 2 stukken van gegeten heb.

Voila, da was het "vettige" weekend.
Deze week terug normale kost hoor.

Maar het resultaat van het weekend en de hele week is wel 1.7 kg minder dan vorige week.
Dat brengt het resultaat op 10.8 kg minder dan 5 weken geleden.

Of dit nu vlug gaat, of normaal of te traag, dat weet ik niet, maar ik heb nooit in mijn leven durven denken dat ik op 5 weken 10.8 kg zou kunnen vermageren, en toch nog frietjes en dergelijke kunnen eten.

2 jaar

2008-07-15T21:01:00.006+02:00

Het gaat allemaal toch vlug voorbij.

Het was precies gisteren dat we voor Mr Jansens stonden en beide volmondig "Ja" zeiden.

Een beetje nadien stonden we voor het altaar, waar we nogmaals volmondig "ja" hebben gezegd.

Weer enkele uren later in San Marcovillage: een buffet van jewelste, den openingsdans en een feest waar ze nu nog van spreken.
Kortom, het was geslaagd.

Het is alweer 2 jaar geleden...

ons Sammeke

2008-07-15T15:02:00.003+02:00

Sammeke is een tibetaanse terrier, of beter gezegd was.
Gisteren, maandag 14 juli, is hij gestorven.

Hij was al een tijdje ziek, hij was blind, zonder levensvreugde en was heel de dag aan het janken.

Na een onderzoek bij de dierenarts bleek dat hij ernstige nierproblemen had, gepaard gaande met veel pijn.

Met pijn in het hart, heeft mijn moeder dan beslist om hem uit zijn lijden te verlossen.

Thuis bij mijn mama is het nu stil: geen hondje meer dat je komt begroeten als je thuis bent, geen koekje meer geven ter verwelkoming,.....

Voor ons, en vooral voor mijn mama, is het moeilijk, maar voor Sammeke is het beter, hij moet niet meer afzien.

4 weken na de operatie

2008-07-14T09:48:00.002+02:00

Deze week is het een hele goede week.
Ik ben 1.9kg kwijt, op 7 dagen.
Het leuke aan heel deze zaak is dat het me echt geen moeite kost.
Ik eet frietjes, hamburger.... maar heel weinig.

Zalig!!

Dit brengt het totaal op 9.1kg voor 4 weken.

RW 2008

2008-07-07T17:36:00.015+02:00

Het is weeral voorbij: Rock Werchter 2008.

Even een overzicht.

Donderdag 3 juli.
Lekker vroeg opstaan (6u30), want om 8u worden we verwacht bij Elke om te vertrekken.
Het regent :-( . We hopen alleen dat we droog onze auto kunnen uitladen en de tenten opzetten en dat is ook gelukt.
Om 15u30 zijn we richting festivalweide getrokken.
We hebben ons op de grond geplaceerd om daarna terug recht te moeten staan voor de regenbuien. Ik heb nog nooit een modderpoel meegemaakt op Werchter, maar dit jaar toch wel. Mijn bergschoenen en poncho kwamen zeer goed van pas.
Ondanks de regen toch enkele goede en minder goede groepen gezien: Air Traffic, Mika, REM, Lenny Kravitz, Chemical Brothers, 2manydj's.
De ene al wat beter dan de andere natuurlijk.
Om 2u30 's morgens richting tent, verschrikkelijk moe om dan tegen 4u te gaan slapen.

Vrijdag 4 juli:
Om 8u30 alweer op door het lawaai. Waren de anderen nog wakker of hadden die nog niet geslapen? Wie zal het zeggen.
Maar: we zijn wakker geworden van de warmte, met het zonneke dat volop scheen op de tent. Eindelijk.
Om 13u weer vertrokken naar de weide om ondere andere Monza, Slayer, Neil Young, Moby en vele andere te zien.
Eén ding heb ik die dag geleerd (Kriss, ik heb me dus ook kunnen ontspannen): Slayer is echt niet aan mij besteed. Het is het te harde genre. Amai, ik heb er zelf hoofdpijn aan overgehouden :-).
Moby daarentegen heeft de pannen van het dak gespeeld (zijn er dan pannen op de weide????)
Moe, maar voldaan zijn we die avond naar de tent gegaan om tegen 3u te gaan slapen.

zaterdag 5 juli:
Wederom vroeg wakker, 9u deze keer.
Ook weer vandaag schijnt het zonneke. Zou het blijven schijnen?
Het was verschrikkelijk warm en aan onze tenten was nergens geen schaduw. Om dan schaduw en koelte te vinden zijn we tegen 12u30 al naar de wei getrokken.
Onder de weinige bomen die er staan hebben we toch een plaats kunnen bemachtigen.
Maar lang mocht het niet duren, om 15u30 ongeveer gingen de sluizen boven ons open.
We hebben dan toch kunnen genieten van een optreden van Gossip, die deze keer geen striptease heeft gedaan.
Hup naar de tent. Ik moet toegeven dat ik die dag verschrikkelijk moe was en heb dan in de namiddag ook forfait gegeven en ben gaan slapen. Da heeft echt deugd gedaan.
Om 18u terug naar de weide getrokken voor Kate Nash, maar die kon in mijn oren een beetje te veel schreeuwen, gillen en zagen. We hadden het redelijk vlug voor bekeken gehouden.
We zijn tegen 20u een goed doucheke gaan nemen en iets gaan eten. Verder een rustige avond en eens vroeg in ons bed (lees 02u). ZALIG.

Zondag 6 juli:
Om 10u werden we wakker, en ja hoor, hier was het zonneke weer. En warm, ppfffff.
Vandaag is het de laatste dag.
Na te overleggen besluiten we met z'n allen om vandaag alles in te pakken en vanacht nog naar huis te rijden. Uit ervaring van vorig jaar weten we dat de laatste nacht het woordje "slapen" niet aan de orde is. Een tweede reden is toch ook dat ze voor maandag regen voorspellen en dat het toch veel leuker is om onze tenten droog af te kunnen breken.
Om 14u30 waren we met alles klaar en gingen we richting weide om Anouck bezig te zien.
Daarna mochten we dan genieten van onder andere The Kooks, KAiser Chiefs (die teveel energie had, overal inklom en drie keer zijn micro liet vallen, maar wel bangelijk goed waren), enkele deuntjes van Underworld om zo de vier dagen af te sluiten met Nightwish (optreden vergezeld met het nodige vuurwerk, zeer indrukwekkend).
Om 2u30 waren we op weg naar huis.
Het is weeral voorbij.
Moe maar voldaan zijn we in ons beddeke gekropen.

PS: voor bespreking van de groepen kan je kijken op de blog van mijn venteke: En wat eten we morgen (zie link hiernaast)

PPS: op Werchter hebben we het eerste t-shirt voor ons kindje gekocht. Zie foto.

GESLAAGD!!!!!!

2008-07-07T17:23:00.003+02:00

Vanmorgen in de bus stak dan eindelijk de lang verwachte brief (dacht wel dat het per mail ging zijn).

"Wij feliciteren U met het behaalde resultaat en hopen U in het tweede jaar te mogen verwelkomen"

Tuurlijk da.

sociale zekerheid: A
leidinggeven: A
ethiek: A
verpleegkunde en kwaliteitsontwikkeling: B
studie verpleegtechnische problemen: A
informatica: AA
recht: C
ziekenhuiswetgeving: C
statistiek: AA
gvo: A
groeps- en sociale vaardigheden: A
emotionele pijnen A

(AAA=18-20; AA=16-18; A= 14-18; B=12-14; C=10-12)

In totaal heb ik 70%. Ik ben eigenlijk best tevreden.

Hup naar het tweede en hopelijk laatste (theoretische) jaar.

3 weken post operatief (na de operatie)

2008-07-07T17:20:00.002+02:00

Eindelijk is het terug in gang geschoten.
Vorige keer was ik niets af en ben ik eigenlijk een beetje terug bij gekomen. Dat is nu ook niet de goede richting hé. Ik at toen zeer weinig en ook het eten ging niet.
Na mijn vraag eens te stellen op het forum, werd me gezegd dat ik te weinig at en dronk.
Daar heb ik dus werk van gemaakt. En ja hoor, het is terug in gang geschoten.
In totaal is er nu 7,2 kg af.
En nu maar hopen dat het in dalende lijn blijft.

Horizon stopt ermee

2008-06-30T10:29:00.002+02:00

Het adoptiebureau Horizon zit financieel in moeilijke papieren en kan de activiteiten niet langer voortzetten. Dat meldt Kind en Gezin. Lopende dossiers voor adoptie uit China, Rusland en Nepal zullen zo veel mogelijk overgenomen worden, zo wordt benadrukt.

Financiële problemen

De financiële problemen bij Horizon, één van de vijf erkende bemiddelingsbureaus voor interlandelijke adoptie in Vlaanderen, zijn een samenloop van factoren, zo luidt het. "De drastische terugloop van adopties uit China, de onverwacht lange en dure accreditatieprocedure voor Rusland en de politieke instabiliteit van Nepal, hebben ertoe geleid dat er veel geïnvesteerd is in de uitbouw van de adoptiedienst terwijl er de voorbije maanden weinig bemiddelingscontracten konden worden afgesloten en de inkomsten laag waren."

Wachtlijsten

De Vlaamse Centrale Autoriteit inzake Adoptie (VCA) doet al het mogelijke om de adoptieprocedures voor de volledige wachtlijsten van Rusland, China en Nepal verder te laten lopen. Ze zal een beroep doen op buitenlandse adoptiediensten om de samenwerking met deze herkomstlanden en de lopende dossiers over te nemen.

Helemaal in het begin van ons adoptieavontuur zouden we ook voor Horizon gekozen hebben, voor China.
Door de hoog oplopende wachttijden hebben we dat gelukkig niet gedaan.

Ik hoop alleen dat alles in orde komt voor de mensen die momenteel op de wachtlijst staan, dit moeten verschrikkelijk zenuwslopende dagen zijn voor hen.......

2 weken post operatief

2008-06-30T07:24:00.002+02:00

Het is weer weegdag vandaag, maar niet zo een goede week.
Ben deze week niets afgevallen :-(

Naar het schijnt moet ik iets meer eten, ik zal het proberen, maar veel zal dat niet zijn denk ik.

GGGGRRRRRR.........!!!!!!!!!

2008-06-28T12:35:00.002+02:00

Waar blijft die mail nu toch met mijn resultaten.........

Wachten, wachten, wachten.....